Laurdag i vårens teikn

Laurdag, med vårleg luft og sol frå lettskya himmel. På programmet stod arbeid med ved. Bering, kløyving og stabling. Det var ikkje så verst å stå der ved vedkløyvaren med radio i hørselvernet, og kjenne vårlufta i ansiktet. Jentene har funne fram syklane, sjølv om snøen ikkje er vekke i bakkane endå. Men vegen, den er turr og bar!

Saueklyppar i "stroppen"

På ettermiddagen skulle me opp til foreldra mine og vere med på saueklypping. Det er kjekt for små og store. Litt panikkarta i starten, då saueklypparen kom 2 timar før avtalt (må vere eit nokså ukjend fenomen. Fagfolk kjem då aldri FØR tida?), men alle var på plass innan han hadde fått installert seg. Og mannen hang verkeleg i stroppen, både i bokstaveleg og overført tyding. For å spare ryggen hadde han med seg ein sele som han hang opp i taket, og som han lente seg på når han stod der bøygd over dei mer og mindre viljuge sauene. 57 stykker tok han, og det på godt under to timar!

Min kjære hjalp til med å hente små og store ulldottar. Nokre av dei trudde nok dei skulle sjå sin siste time..

 Fordelt på 3 generasjonar og 58 år var me 10 stykker på plass i floren, utanom klypparen. Og det var godt å ha mange hender i sving til å hente sauer og samle ull! Kjekt er det òg, å jobbe saman slik, og gjere ein liten innsats for å hjelpe foreldra mine. Når me i tillegg får koma på laurdagspizza som løn, er det ekstra stas.

Dei fine "villsauene" fekk og barbert seg litt.

No har freden seinka seg. Utslitne ungar kubba på nullkommasvisj når dei endeleg kom seg i seng, etter ein aktiv dag og kveld. I morgon skal dei opptre med koret sitt i ein Disney-varietè, og mor har laga museøyrer til den minste, som skal vere med og sy kjole til Askepott ;)

Framleis god helg, og takk for koslege kommentarar! Det er kjekt å vere tilbake!

Lilla kjole med sopp og applikasjon

Då Vetlesyster kom i barnehagen med sin nye turkise kjole, hadde besteveninna hennar komme heim og fortalt mora si om det. Mora er ikkje så glad i handarbeid, og sidan denne nabojenta snart fyller 5 år tenkte eg at det kunne høve seg med ei heimelaga gåve. Dermed heiv eg meg rundt, med samme mønster som til Vetlesyster, og etter tips om favorittfargar frå jenta sjølv tok eg eit lilla stoff eg hadde liggande. (Eigentleg skulle det verte ein kjole til Storesyster, men ho skal heller få noko anna.)

Eg hadde også eit mørkare lilla stoff med soppmønster på, som harmonerte perfekt med det lyse, og dermed var det berre å setje igang. Ein liten applikasjon våga eg meg òg på. Vlisofix på baksida, og tett sikksakk-saum rundt, og vips, så var eit hjarte på plass nede på kjolen.

I helga var Vetlesyster på besøk hjå veninna, og eg klarte ikkje vente heilt til bursdagen, så ho fekk ha med seg gåva, som ein aldri så liten tjuvstart på feiringa.
Mora og jenta vart omtrent like glade, trur eg, og eg syns det var veldig kjekt å sjå! Det einaste aberet var at halslinninga er i strammaste laget til å ta over hovudet til denne frøkna, så neste gong må eg kanskje legge inn knapping på ryggen, istadenfor "jukse-knappinga" (ei fald med påsydde knappar) som det er lagt opp til i mønsteret.

Det er så kjekt å sy! Og når ein i tillegg kan glede nokon, samtidig som eg ni-kosar meg ved symaskina, då er det tilnærma perfekt!

(Bileta er litt dårlege, men slik vert det når ein skal ta bilde i ein krok i stova, der det no aukande dagsljoset ikkje når inn.)

Turkis kjole - ein fjorårs-UFO

Dei siste par vekene har eg blitt bitt av sy-basillen igjen. Då mor mi kjøpte seg heilproff symaskin i fjor, fekk eg hennar gamle til låns. I juni var eg på sykurs hjå Tiljamiid, og ein tur på Stoff og Stil kort tid etterpå resulterte i opptil fleire ulike mønster og stoff. Men, etter å ha begynt på ein kjole til Vetlesyster vart det bom stopp. Heile hausten gjekk, utan at inspirasjonen innhenta meg igjen.

men no, etter ein roleg start på året, er "sykja" over meg igjen. Timane forsvinn som dogg for sola når eg går opp på arbeidsrommet. Og dermed var det ikkje så lange tida å få gjort ferdig denne turkise - absolutt sommarlege - kjolen til den vesle kjole-jenta mi. Eg kan nok telje på ei hand dei dagane ho har gått med bukse på denne sida av nyttår, så nye kjolar er ALLTID suksess hjå frøkna.

Denne var ikkje noko unntak (heldigvis), og måtte på fyrste barnehagedagen etterpå. Den er sydd i ganske tynt bomullsstoff, og vert nok minst like kjekk å bruke når det vert litt varmare i vèret. Og når ein gammal UFO (UnFinished Object) er gjort unna, då er det berre å ta fatt på nye prosjekt :)