Ein liten prins

Lat meg berre gjere det klart med det samme - det er IKKJE min prins, det er snakk om! Likevel var det veldig stas, då ei av mine beste veninner fekk sin fyrstefødde måndag ettermiddag. Barselgåva var ferdig for vel ein månad sidan: eit heimestrikka Nøstebarn-teppe i naturkvit. Eit slikt hadde eg sjølv til Vetlesyster då ho var baby, og det var gull verd! 

Eit kort måtte det sjølvsagt òg verte, og då tekstmeldinga kom om at prinsen var komen til verda, visste eg straks at kvelden skulle tibringast på scrapperommet. Ein ny bretteteknikk fann eg på nett, og den vetle guten med båten vart stempla, og fargelagd med ProMarkers. Dei grøne bitane med tekst er skriven ut frå PC, og diktet er fyrste vers av Andre Bjerke sitt vakre "To luker i himmelen"

Det største mysterium

er ikke mer enn det

at en ørliten kropp

er våknet til jorden.

Den nyfødte ser.

To luker i himlen går opp.

Til slutt eit bilete (med tillatelse frå foreldra, sjølvsagt) av hovudpersonen sjølv i ein liten kvilepause. Tenk, det var under eit døgn sidan han kom til denne kalde, ljose, bråkete verda..  Det er noko så fredfullt over desse små!

Velkomen til verda, vetle vakre!

Den uheldige mannen

Dette er en vise om en stakkars mann
som var så uheldig som det kan gå an.

Og syns du denne visa kanskje er litt trist
så kan du trøste deg med det at alt går bra til sist.

I dette innlegget er den uheldige mannen min eigen. Laurdag var det lova fint vèr, og mannen kledde seg i verneutstyr og fann fram motorsaga. Her skulle det sikrast ved til neste vinter! Ifjor då han skulle sage ved gjekk det ikkje så bra. Etter tre fellte stammar tok han litt for hardt i, og sleit på seg ein skiveprolaps i ryggen. Men NO var han klar.

Den fyrste bjørka fall - eg sat i stovevindauga og såg på, litt uroleg for kva retning den ville ta på veg ned. Eg var letta då treet la seg langs med vegen, og ikkje midt uti den. Så såg eg min kjære klatre over..........og snuble i kvistane så han slo kolbøtte bortover. Motorsaga kasta han vekk på refleks, før han tok seg for. Og då gjekk det som det måtte gå; Venstre skulder hoppa nok ein gong ut av ledd. Den åttande gongen, for å vere nøyaktig. Etter eit par mislukka forsøk på å dra skuldra på plass sjølve var det berre å ringe legevakta, skaffe ein sjåfør, og sende han oppover. Småjentene våre reagerte kvar på sitt vis: den store er så fyllt med empati at det av og til gjer vondt, og vart frykteleg lei seg på pappa sine vegne. Den minste - ho sprang og henta fatlen som framleis låg i gangen etter sist gong ei skulder var "på tur". Praktisk anlagt :)

Mannen, han har vore ein tanke rastlaus ettersom det vårast i hagen, og den splitter nye sykkelen står der og blenkjer. Men han er ved godt mot, ogom nokre dagar er han nok i farta igjen. Å ha skuldra ute av ledd byrjar å verte ein slags merksnodig vane, det òg....

 

Sundag + sol!!

Idag har vore ein fantastisk vakker dag her vest! Sola har komme fram bak eit lett skydekke med jamne mellomrom, og temperaturen gjorde det fullt mogleg å sitje i hagen utan jakke, og nyte ein kopp kaffi saman med gode sambygdingar. Ein slik dag førte med seg uant inspirasjon, og etter ein betre frukost gjekk eg med liv og lyst igang med vår-rydding i hagen. 

 Det aller meste av snøen er utruleg nok vekke no(!), og mykje rusk og rot har dukka fram. Noko av den vesle grusvegen vår hadde vatnet for eit par veker greve vekk, så den måtte berast på plass igjen.

Jentene har sprunge og sykla ute i lette jakker, og inne-pusen vår har leikt ekorn i trea rundt hagen.

Stor var dessutan gleda då eg såg at krokusane mine har byrja å spire, og det samme gjorde tulipanane i blomsterbedet på framsida av huset. Desse har eg planta opp i potter idag, for eg har ein plan med det bedet, som eg skal kome tilbake til.

I ettermiddag var det kosleg bursdagsfeiring for yngste bror min som har vore heime i helga, og nesten heile familien har vore samla til nydeleg mat heime hjå mor. Me er så takknemlege for desse kjekke samlingane med små og store, og ekstra befriande no når våre også er store nok til å sitje ved "barne-bordet" utan tilsyn, og kan springe rundt utan gjetar.
Så er det berre å manne seg opp til ei ny veke, med møter, mini-konsert, mannen sin bursdag, og så plutseleg palmehelg. Eg håpar på ei veke med sol, for slike dagar som idag vil eg GJERNE ha fleire av!

God veke til deg!