Tusen takk, Elin frå Bergen!

Når eg har mange jern i ilden, då vert det som tanta mi eingong sa:

"For mykje å tenkje på, for lite å tenkje med". Resultatet er at eg vert i overkant distrè, gløymer noko og mistar noko anna. Ein slik periode er det no...

Sist fredag ettermiddag, då eg kom heim etter todagars kurs i Bergen, og Rosamannen tilbrakte heile helga i den same byen i høve NM for Brassband, då var det nok i overkant fullt i knollen igjen. Eg og jentene var på nærbutikken og handla mat til helga, og ting gjekk i ein fart. Laurdagen skulle me på ein liten handletur + kinobesøk på Voss, og då me sat i bilen, klar til å entre butikkane - då oppdaga eg det. Kortmappa mi var bortevekk! Eg leita gjennom veska (alias "det store svarte hòlet") 3 gongar, men fann den ikkje. Heldigvis hadde eg eit kort liggande laust i veska, eit reservekort til mannen sin konto (det er jo aldri feil ;) ), så me fekk både handla og sett film.

 Så har dagane gått, og eg har leita litt sporadisk etter kortmappa.. i bilen, i jakker her heime, og på plassar eg veit at eg ofte legg frå meg ting. (Du veit, den praktiske plassen rett innom døra, kjøkkendisken, kommoden i stova.... sånne strategiske stader som berre ber om å verte dekka med rot!) Men til inga nytte.

Men så, ikveld, ringte ei dame på døra. I det eg opna såg eg eit framandt fjes, men raskt vart fokuset flytta til den vesle metallmappa ho haldt i handa. Det var sjølvsagt kortmappa! Lang historie kort, hadde ho funne mappa her i bygda, men gløymt å levere den på butikken då ho var der. Så kom ho heim til Bergen, og oppdaga den i lomma. Ho har prøvd å få tak i meg på mobil utan å lukkast (argh - nokon gongar er mobilsvar slett ikkje til å stole på!), og idag tok ho altså turen eins ærend frå Bergen for å overlevere kortmappa mi, med dei viktigaste små plastbrikkene eg har. Eg var - og er - døyvd! Eg takka og takka, og lurte fælt på kven kvinna var, utan å få med meg meir enn at ho heiter Elin og bur i Bergen.

Kveldens innlegg og dertil høyrande blomar er difor dedikert til den fantastisk snille Elin frå Bergen, som har passa på kortmappa mi i 8 dagar, og deretter leverer den rett på døra. Eg er deg evig takknemleg!! Skulle du mot formodning komme til å lese dette, så send meg ein epost (adressa til høgre på sida). Og om ikkje Elin sjølv les dette så kan iallefall me andre glede oss over at det finst ærlege sjeler der ute!

God sundag!

Kort-pusleri

 No har eg jo vist fram jenterommet mitt, så då er det kanskje tid for å vise noko som har blitt laga der. For nokre veker sidan investerte eg i ein del ProMarkers, alkoholbaserte tusjar til fargelegging av m.a. stempeltrykk. Eit par nye stempel vart det visst òg i bestillinga - eit av dei heiter Natural boy, og er denne søte karen som sitt på ein stokk.

På bloggen til Kortgleder fann eg òg tips til eit kort som designaren der hadde brukt, som såg kjapt og greit ut å lage. Som sett så gjort! Resultatet vart eit kort til svigerfar, som hadde bursdag forrige helg.

 Eg rakk å lage eit kort til sist helg, når Rosamannen var på vift - eit kort til gode naboar som har litt tøffe tider denne vinteren. Dette stempelet er òg nytt, og eg syns det var veldig skjønt. Inni er det eit enkelt tekst-stempel:

"Begynn med det nødvendige, deretter det som er mulig, og så plutselig greier du det umulige"

Det er så kjekt å sitta på hobbyrommet, når eg kan snu meg mot den gamle PC'en, skrive ut tekstar, skjære ut former i papiret, og så bruke det med ein gong.

Imorgon skal eg og min kjære faktisk på vift saman, og laurdag vert det ein tur i Åsane, med besøk på m.a. IKEA og Stoff&Stil. DET må jo verte ei bra helg!

God helg i vente til deg òg!

Sundagsbilder på tysdag

Sundag var det som alle veit, morsdag.
Her i Rosaheimen er me særs dårlege på slike dagar, både mors-, fars-, og valentinesdag. I helga var dessutan min kjære på vift, og då gjeld det å vere sjølvhjelpen! Eg starta helga med å kjøpe ein stor bukett tulipanar i fargemix, og likar å kvile augene på dei vårlege blomane. Ute er det nemleg skikkeleg, ordentleg vinter endå, med godt og vel ein meter snø! Brøytekantane er høge, og oppsamlingshaugane når stadig nye rekordar!

 Sundag morgon vakna Storesyster før klokka var 6. Ho har ein tendens til å gjere det når det er noko ho gler seg til. Heldigvis fann ho sjølv ut at det var best å kvile augene litt til, då ho høyrde kva klokka var. Men nokre timar seinare vanka det våt suss på kinnet, og teikning laga på SFO, før me laga oss god frukost med egg, nysteikte rundstykker og Balholm eplejuice. Livet er ikkje så verst!

Håpar du har ei god veke!