Oppussing av stova - Del 1

Omsider er eg klar til å vise litt bilder frå det som har vore livet i Rosaheimen siste halve år - oppussing. I tillegg til at fagfolk tok seg av forsikringsarbeidet i dei fleste romma (etter vannskadane sist vinter), har me sjølve pussa opp stova og badet i huset. Badet skal eg vise bilder av seinare, men no skal du få sjå progresjonen i stova frå me hadde rydda ut, og starta riving av veggplater i rommet.
På venstre sida av ovnen var døra ut i gangen. På høgre sida var døropninga inn til det rommet som tidlegare var kjøkken i huset.

Ein strippa vegg, og ein vegg klar for fall





Opninga mellom stova og det gamle kjøkkenrommet vart større, men likevel mindre enn planlagd, sidan den fine gamle teglsteinsmuren dukka fram bakom platene.        

 Frå "gamlekjøkkenet" mot stova, gjennom den forstørra opninga. Bak platene fann me ein gamal vindaugsopning, ettersom denne veggen tidlegare var yttervegg.

 

Puss, puss, så får du ein suss.... den håpefulle grønfargen måtte vike, iallefall delvis.

Under platene i "gamlekjøkkenet" såg me spor etter tidlegare generasjonars oppussing. Her dominerte grønt, gult og blått - heilt tydeleg malt rundt både skap og hyller.

På dei veggane der det ikkje var tømmer, eller der tømmeret var veldig skada valgte me å plate over med umalte panelplater. Ein flink og snill svoger tok jobben med å brannsikre teglsteinsmuren. I veggen i det gamle kjøkkenet lot me den tidlegare vindaugsopninga stå open.

Kva me har gjort med den kjem eg tilbake til.

"Gamlekjøkkenet ferdigplata, klart for maling.

Slik har det sett ut undervegs. Golvet under det slitne gamle belegget var fint tregolv i deler av rommet, men prega av gamle og endå eldre råteskader i andre delar. I neste innlegg får du sjå resultatet.....

God laurdagskveld!

Eg stemmer på Patina!

 I desse dagar har Lev Landlig ei kåring av lesarane sin favorittbutikk. I den forbindelse har damene som driv Patina Evanger vore i bladet (faktisk for andre gong!) og vist både heim og butikk. For deg som bur for langt unna er det jo berre å ta ein tur på bloggen eller heimesida til Patina, for å sjå at dette er ei lita perle av ein bruk-t/nytt-/shabby-butikk, som denne sommaren i tillegg har starta kafèdrift. Der er det eigenprodusert mat, lokale råvarer, og nydeleg kaffi servert av blide damer, gjerne iført retrokjolar, eller eit heimehekla sjal (ikkje BERRE sjal då, om nokon skulle få slike idèar, hihi). Dessutan - skulle du bli heilt forlikt i stolen du sitt på medan du nyt kaffien, så kan du faktisk kjøpe den med deg! Det var her eg kjøpte kjolen i forrige innlegg, berre for å gjenta det....

Eg har gjeve Patina mi stemme i kåringa av favorittbutikken, og oppmodar DEG om å gjere det samme HER!

alle bileta er lånt frå Patinabloggen

Haustkjole

Sundag kjøpte eg meg ein ny kjole!
Det var ikkje planen, det berre vart slik. Eg og jentene var på Patina etter at me hadde levert Rosamannen på toget austover, for å ta ein kopp kaffi og vere litt sosiale. I forbifarten rota eg litt i ei korg med diverse kle til ein 50-lapp, og plutseleg var den der. Eg MÅTTE prøve den, sjølv om det stod ein størrelse på lappen som eg hadde lita tru på ville passe til meg. Den passa! 4 mnd på lavkarbo har hjulpe på, og kjolen sat rett og slett som støpt, (i ordets rette forstand - så veldig mange krumspring var det ikkje plass til ;) ) og eg kunne ein tanke stolt vise meg for dei andre damene i kafèen...

No heng den på døra mi og pyntar opp. Eg veit akurat kortid eg skal bruke den, og eg har endå nokre veker med lavkarbo-tid framfor meg, slik at det kan verte mogleg å både ta seg ein matbit og bevege seg i den fine, haustmønstra kjolen, som faktisk ser endå finare ut på, enn når den heng der på ein kleshengar.

Rosamannen er altså på Kongsberg denne veka, og tek eit nytt fag i mastergraden sin. Me jentene styrar heime så godt me kan, men eg må innrømme at det byr på ei og anna utfordring når den minste prinsessa er så til dei grader pappajente. Etter ei tøff legge-økt ikveld er eg heilt tom for krefter, og det hjelper sjølvsagt ikkje på at hovudet er fyllt av bomull, nasa renn og halsen raspar. Eg trur rett og slett eg finn senga, og på vegen tek eg med meg ei lita jente eller to, som eg kan ha i armkroken og kose flat før Jon Blund tek heilt overhånd.

I believe I can fly

(berre for å ha det klart med det samme - det er IKKJE eg som flyg her...)

"I believe I can fly
I believe I can touch the sky
I think about it every night and day
Spread my wings and fly away
I believe I can soar
I see me running through that open door
I believe I can fly "

(Bileta vart tekne samme dag som i forrige innlegg, då ein kjenning av oss og sonen hans kasta seg ut frå "tippen" der me starta og slutta turen vår, og flaug ut over den vakre bygda som spegla seg i klår haustsol. Absurd nok syns eg dette verkar ganske fantastisk, trass flyskrekk og alt!

Ikkje at eg nokon gong kjem til å gjere det, men......)

(Redigert: Eg innsåg plutseleg at bileta kom minst like godt, om ikkje mykje betre, til sin rett med dei naturlege fargane, så her kjem dei ein gong til - no i fullfarge!)