På gjengrodde stier

Sist helg tok me med oss prinsessene på skogstur, opp frå garden til foreldra mine. Eit stykke opp i skogen kjem ein til ein granskog med digre grantre. Desse vart planta då far min var liten - før den tid var det slåtteteig for garden her. Imellom trea ligg murane etter det som var ein liten husmannsplass, no mosegrodd og stille. Det er ei heilt fantastisk stemning i denne skogen, syns eg. Det heng ein mystikk over plassen som treff meg kvar gong eg er der.

Framleis ser ein små stiar mellom trea, utan eg nokon gong har fylgd dei. Kanskje er det sauer og skogens dyr som brukar dei? Neste gong eg er i skogen skal eg òg fylgja dei, og sjå kva som ligg lenger borte mellom dei høge stammene.

Igår kveld fann eg fram ei bygdebok, som tek for seg alle gardsbruk i bygda, med slekter, små historier og utgreiingar for buskap og bygningsmasse igjennom tidene. I denne boka står det om ei kvinne som fekk born med fleire ulike menn, men som til slutt vart gift, og fekk bu på ein husmannsplassen i nærleik av farsgarden. I fylgje far min låg denne plassen der innimellom trea, der eg aldri har gått. Borna hennar budde der heile sine liv, inntil fattigvesenet tok seg av dei.

På den husmannsplassen, som me brukar å passere, budde det ein kar som vart omtala som "adskillig begavet", og det står å lesa at han prosederte saker for retten, utan å verte målbunden av munnrappe advokatar. Likevel, han enda som fattiglem, den begava sakføraren òg. Desse historiene rullar gjennom hovudet med ujamne mellomrom, og etterlet seg eit spor av melankoli. Skjebnar, levde liv på ein liten grasflekk, med hest, ei kyr og 3 sauer......

Like brått som ein kjem inn i mystikken, så forsvinn den når ein kjem til strålande sol og parfymen frå blømande hegg. Det siste biletet er av ein blom eg ikkje veit kva heiter. Den stod på skogbotnen i lauvskogen, midt mellom kvitveisen, men blåveis er det vel ikkje. Veit du navnet på den?

Ha ein god fredagskveld, og ei strålande helg! Måtte sommarvarmen nå oss alle!!!

Ballerina

Sidan forrige haust har Storesyster gått på "Danseleik" i kulturskulen på Voss. Då ho starta var det ein lærar som var svært klassisk retta - midt i blinken for vår ballett-lystne jente. Ved nyttår kom det plutseleg ny lærar, og denne er av ein litt tøffare, meir aktiv, og meir rytmisk retta type. Storesyster trives nok ikkje fullt så godt som i byrjinga, og på dansetimen sist gav ho beskjed om at etter sommaren kom ho til å slutte(!). Tida får vise kva som skjer, men eg syns det ville vere synd om ho gav opp dansinga. Stortsett har det jo vore kjekt, og dei er så utruleg søte, desse små ballerina-spirene som sprett over golvet. På bileta her er snuppa tilogmed iført kappe - direkte importert frå New York (oppvisninga var dagen etter me kom att frå turen vår). Så spørs det, om det vert ballett eller fotball frå hausten, og kor mange kamelar mor lyt svelgje på vegen........

Trøytt - men vakker!

Eit bilete av ei ettermiddagstrøytt Vetlesyster, framleis skiten etter ein aktiv dag i barnehagen. Det nederste biletet er ubehandla, det øverste er litt "photoshoppa".

Vakker er ho, den vesle, blide hissigproppen min ;)

Ha ein vakker dag, du òg!