laurdag 12. desember 2009

12. desember - shopping og jolebord

Idag har eg og rosamannen vore på jolehandel, og no er dei alle fleste gåvene i boks! Ei skal produserast i heimen, og eit par gåver får me kjøpe i meir lokale butikkar, før me er heilt ferdige.

Og apropos boks, så har det vorte kjøpt både boksar, eller store kassar, om du vil. Dei skal på loftet, for å få ei betre organisering på rommet me brukar til bod. I dette rommet har me akurat har funne att golvet, no når min kjære har hatt ferie. Han har vore flink handyman og laga hyller under skråtaket, slik at me kan stable ting på litt fornuftigare måtar.

Det har òg vorte handla fleire skap til badet, som er eit anna katastrofeområde i rosaheimen. Med kommodar og skittenkle-korger i store delar av rommet har det vore ganske kaotisk, men NO - No skal det bli orden på sakene, du!

Eg skulle gjerne har skrive eit LANGT innlegg om alle observasjonane ein gjer seg iløpet av ein slik handletur. Eit aldri så lite sosialantropologisk innlegg. Om folk, vanar og uvanar, skikkar og uskikkar. Men ikkje ikveld..

No skal nemleg fruen svinga seg inn i dusjen, og fjelga seg opp til me skal på jolebord ilag med dei tidlegare nevnte brannmennene i bygda. På menyen står det visst både rakfisk-kanapè og smalahovud, så det kan verte ein spanande kveld!

Det var julekveld i skogen. Fjernt fra verdens ståk og larm
lå en rødmalt liten stue, heller fattigslig og arm
Der i stuen, som var dekket av den hvite julesnø
der lå gamlemor og gumlet på sitt siste stykke brød

Gjennom sprukne, frosne ruter titter julestjerner inn
på de salte juletårer på den gamles gamle kinn
og ved gruen, der det ulmet i den siste tyriflis
satt han gamlefar og drømte om en fordums julegris.

Bare armod var å spore på de gamles julebord
All den julemat de eide var en muggen fleskesvor
Og i taket glødet lampen som en hyklerisk rubin
der den brente deres siste dråper juleparafin

Alt som hørtes denne julekveld av julelyd og låt
var de gamles såre julehulk samt julesukk og gråt
Over skogen ruget freden kun en dompapp satt og svor
i et julenek som viste seg å være fra i fjor

Da med ett av domme bjellers klang blir julefreden brutt
De blir dommere og dommere, men tier så til slutt
Og på stien opp til stuen høres glade juletrinn
Derpå dunker det på døren, det er noen som vil inn.

Men det var nok ikke julenissen, slik en skulle tro
Der i døren full av juleøl og julestemning stod:
en person med pels, Amerika-koffert, briller og sigar
Samt en juleklump i halsen, mens han hvisket: Mor og far!

Det var eldste sønn i huset og familiens sorte får
han som ingen hadde hørt ifra på fir'ogtyve år.
Men nå stod han der og julesang en julemelodi
mens han åpnet julekofferten med julegaver i.

Det var juletre med julelys og julegrøt med fett
og de gamle åt og koste seg og gråt en juleskvett
Og de før omtalte juletårer silte gang på gang
da de begge to fikk nye sett med tenner i presang

Stillhet senket seg i stuen, brutt av julerap og -stønn
fra de juleglade gamle og den julesendte sønn
Men da fram på julebordet sattes juledram og røyk
gjorde gamlemor et hallingkast så sengehalmen føyk

Dog mens julenatten senker seg med trollskap og mystikk
over juleglede, julestas og juleromantikk
lar vi julesangen slutte, for de gamles julekveld
ble jo nettopp slik vi ventet: Det ble jul alikevel!

fredag 11. desember 2009

11. desember - Nisse-ballett

Ikveld har me vore på kulturskulen si joleavslutning/jolekonsert på Voss. Storesyster har lenge vist interesse for dans, og gleda var stor då me i vår fann ut at kulturskulen skulle starte ei gruppe kalla "danseleik" for 5-6-åringar. Me meldte ho på, og var saman med jenta spent på kva denne danseundervisninga gjekk ut på. Storesyster såg for seg strutteskjørt og ballettsko med det samme, medan mora prøvde å dempe forventningane, og sei at det sikkert handla om både folkedans og mange ulike danseformer.

Gleda var difor enorm då det viste seg at alle håp vart innfridde: det var ballettundervisning! Ikkje alvorleg og strikt, men likevel displinert, med leikande tilnærming til posisjonar og haldning.
I ein periode var det litt vanskeleg med heile dansinga, for ein sårbar femåring merkar utruleg fort at nokon kjenner kvarandre frå før, og at ein kanskje ikkje er heilt "med i gjengen". Slik kan det vel fort verte når dei fleste høyrer til på sentrumsskulen, medan me kjem i frå ei anna bygd. Foreldra får vanlegvis ikkje fylgje ungane inn i salen, fordi dei då vert distraherte frå undervisninga. Men læraren har vist stor fleksibilitet, og me fekk vere der over ein periode, slik at jenta følte seg trygg nok til å vere med. Det føltes trist at noko så kjekt skulle bli så vanskelig, men no er alt slik det skal vere, og ikveld har me sett korleis storesyster og dei andre jentene har leika, dansa og kosa seg.

Dei framførte ein dans i ring, med pianomusikk og ekte ballettrinn, så søte og flinke at morshjarta svulma! Etterpå var det tid for solo-dans, slik dei har øvd på mange gonger. Kvar av jentene fekk velje eit trinn eller ein posisjon som dei framførte etter tur, og til stor applaus frå salen. Ein kunne verkeleg sjå at dei sola seg i glansen! Snuppa vår var nok litt trøytt i ettermiddag, og var veldig spent for å skulle danse framfor så mange folk i salen. Ho lurte litt på om ho i hele tatt ville vere med, men etterpå var ho så stolt, så stolt.

Saman med vetlesyster sat ho deretter nokså pynteleg heilt framme og høyrde og såg dei andre borna som spelte, song og dansa. Ein slik konsert tek laaaaang tid, og det er med skam å melde at me trakk oss tilbake i pausen. Men sidan me hadde to segneferdige småtupper med oss, som knapt hadde helde ut å sitte musestille på plassen sin i over ein time til, så fekk me oss ein matbit og fann vegen heim i senga. Så får me håpe slikt vert tilgjeve ;)

Imorgon skal herr og fru Rosa ta seg ei sløyfe med jolehandel og sidan på jolebord, medan dei søte små nok ein gong er på besøk hjå snille besteforeldre. Ser forresten at eg faktisk var så trøytt igår kveld at eg sette feil dato på innlegget, men det var visst ingen andre som oppdaga det heller ;)
God fredagskveld!
Det kimer nå til julefest,
Det kimer for den høye gjest,
Som steg til lave hytter ned
Med nyttårsgaver: Fryd og fred.

torsdag 10. desember 2009

9. desember - No koma Guds englar...

Så er me komne til torsdag, og arbeidsveka mi er slutt. Det er faktisk ganske godt å ha denne fredagen heime, med eller utan ungar (som har full plass i barnehagen, og stortsett får velja sjølv om dei vil vere der eller heime desse dagane). Ikveld kjenner eg at det ikkje berre er arbeidsveka som er slutt, men kreftene òg. Når det meste ser litt tungt og trist ut, hovudet dunkar, og eg ikkje har lyst til nokon ting, då er det eigentleg berre ein ting å gjera: gå og legga seg!

Imorgon skal me på joleavslutning for kulturskulen, der storesyster går og dansar. DET gler eg meg til. Og så satsar eg på at kreftene vender tilbake iløpet av natta, slik at eg får brukt fridagen til å få gjort unna eit prosjekt eller to i huset ;)

Difor vert det berre eit lite bilete av ein av dei kule englane som heng i ei slynge eg kjøpte på Søstrene Grene i hovudstaden i oktober. No heng dei på kjøkkenet mitt med sitt rosa/lilla ljos. Og saman med denne får du nok ein god gamal jolesong, ein av dei eg set meir og meir pris på.



No koma Guds englar med helsing i sky,
Guds fred og velsigning dei bjoda.
No stig ifrå jordi ein helgasong ny,
som skal gjenom himmelen ljoda:
Guds fred og vel møtt,
du barn som er født!
Vår fredsfyrste høgt vere lova!

Lat gjetordet ganga frå grend og til grend
so vida som tunga kan mæla,
om sonen som er oss frå himmelen send,
all verdi til siger og sæla!
Syng ut i kvar bỳgd:
Guds fred ifrå høgd!
Vår fredsfyrste høgt vere lova!

Den freden meg fylgje frå vogga til grav,
meg hugge i såraste suter!
So segjer eg når eg frå verdi fer av
og døyande hovudet luter:
Guds fred og farvel!
No sovnar eg sæl.
Vår fredsfyrste høgt vere lova!
Elias Blix

onsdag 9. desember 2009

9. desember - kalendar-oppdrag

I den vesle bygda vår har me ein brannstasjon, med bil, pumpe, og 10 frivillige brannmenn.
Desse staute karane rykkar ut ved brann i området, eller når det skjer uhell/ulykker på vegen, og har mange gongar vore på staden før dei "profesjonelle" brannfolka frå Voss eller Bergen. I haust fann dei ut at dei ville laga ein kalendar, som skulle seljast til inntekt for eit anna lokalt føremål: oppussing av grendahuset i bygda. Og - eg fekk spørsmål om å ta bilder og utforme kalendaren. Eg syns jo både fotografering og grafisk arbeid er kjempekjekt, så eg sa ja på ståande fot. To fotosessions vart det, og etterpå det kjekke arbeidet med å redigere og sette saman bileta. Dei siste åra har eg laga kalendar til foreldre og besteforeldre med bilder av jentene, men ein kalendar av denne typen måtte vere noko meir stram i utforminga, litt meir maskulin, om du vil.
Trykkinga gjorde eg på jobb, der me har ei kjempegod multifunksjonsmaskin som gjev gode utskrifter, og både stiftar og brettar om ein ynskjer det. I tillegg er det lettare å fakturere ut derfrå enn det ville vere om eg skulle printe det heime på min vesle Pixma-printer ;)

Eg syns ikkje eg kan publisere brannfolka på nett, så difor vert det ein smakebit frå eit kalendarblad med litt andre "effektar" (og eit utviska ansikt) du får sjå her. No er kalendaren i salg i bygda, og etter tilbakemeldingane eg har fått er det mange som har kjøpt den allereie. Det er sjølvsagt ekstra kjekt!
Så får me inderleg håpe at brannfolka slepp å rykke ut til husbrannar no i joletida, og eg oppmodar med det samme alle der ute til å vere forsiktig med levande ljos og alle dei tusen ljos-dekorasjonane som me pyntar opp med til jol!!

Eg er så glad kvar julekveld,
for då vart Jesus fødd.
Då lyste stjerna som ei sol,
og englar song så søtt.

Det vesle barn i Betlehem,
han var ein konge stor,
som kom frå høge himmelborg
ned til vår arme jord.

No bur han i sin himmelheim,
han er Guds eigen Son.
Men alltid minnest han dei små
som bed med tru og von.

Eg er så glad kvar julekveld,
då syng me Jesu pris,
då lèt han opp for alle små
sitt vene paradis.

Ho mor ho kveikjer alle ljos,
dei skin i kvar ei krå,
for heile verda, seier ho,
skal julestjerna sjå.

Ho seier stjerna skin enno
og aldri slokna kan,
og får ho skina på min veg,
då finn eg himlens land.

Ho seier alle englar syng
enno om fred på jord,
at himlen like open er
Guds kjærleik like stor.

Å, gjev eg kunne syngja så,
då vart visst Jesus glad,
for eg vart òg Guds kjære barn
ein gong i dåpens bad!

Eg er så glad kvar julekveld,
så glad i Jesus Krist,
og at han også elskar meg,
det veit eg sant og visst.

tysdag 8. desember 2009

8. desember - Den viktige musikken

Musikken er ein svært viktig faktor for å få den rette jolestemninga hjå meg. Kanskje er det difor eg avsluttar kvart innlegg no i desember med ein jolesong?

Når eg treng inspirasjon til husavask, til å lage jolekort eller tenkje ut gåver, då set eg på ei plate med joletonar. Dvs... i desse moderne tider har eg sjølvsagt all denne musikken lagt inn på PC'en, slik at eg får den "rett i fingrane" når eg f.eks. sitt her og tastar.

Eg tenkte eg skulle dele med deg eit par av mine absolutte favorittar på jolemusikk-fronten.

Øverst på lista står faktisk ei instrumentalplate, med Tore Brunborg(saxofon) og Kjetil Bjerkestrand (orgel). Den har alt frå det søte og spinkle til det rå og mektige i si behandling av kjende og kjære joletonar. Gull, røkelse og myrra kan du høyre smakebitar frå her.


The Real Group er ei svensk a capella-gruppe som mange nok har høyrt om. Dei har faktisk gjeve ut to juleplater, En riktig jul og Julen er her. Begge to er vel verd å låne øyra til. Under finn du tittelsporet til den fyrste av dei to (og på denne plata har dei faktisk med seg Ylvis, men det sporet fann eg ikkje på nett :) )




For nokre år sidan fekk eg på ein lang biltur høyra Kari Bremnes og Rikard Wolff si samarbeidsplate Desemberbarn. Den er så vakker!! Rikard Wolff si grove stemme gjev eit heilt spesiellt uttrykk til jolesongane, og Kari Bremnes har eg "alltid" likt. Her får ein òg med ein av svenskane sine favorittar; Staffansvisa.



Den nyaste joleplata mi er Solveig Slettahjell si Natt i Betlehem, som kom ifjor. Vár og forsiktig, med lett jazz-preg, innspelt i Fødselskirken i Betlehem. Til denne kan ein verkeleg senke skuldrane!

I år har det faktisk komme to joleplater som eg kunne tenkja meg: Tine Thing Helseth (eg er jo messingblåsar!) med Mitt hjerte alltid vanker, og Sissel Kyrkjebø og Odd Nordstoga si Strålande jul. Kanskje nissen les bloggar?

Heilt til slutt må eg fortelje om barndomens jolemusikk. Eg har fantastisk gode minner knytta til Dizzie Tunes si innspeling frå 1977 - Glad Jul. Det finst ingenting så muntert og med den barnslege jolegleda inntakt som i denne innspelinga. Me hadde den på kasett heime, og eg har i fleire år prøvd å få tak i den på CD eller i mp3-format. No ser det faktisk ut til at eg har lukkast, så i år skal jentene mine få jolestemninga inn med Trill og Trall, slik eg sjølv gjorde. Hurra!

Med det utfordrar eg deg til å fortelje om DIN jolemusikk!

Nå tennes tusen julelys
det stråler rundt vår jord,
og himlens stjerner blinker ned
til liten og til stor.

Og over land og by i kveld
går julens glade bud
om han som fødtes i en stall,
Vår Frelser og vår Gud.

Du stjerne over Betlehem,
send dine stråler ned,
og minn oss om at julens bud
er kjærlighet og fred.

Til hvert et fattig hjerte send
et lystreif ifra sky,
så finner det den rette vei,
og det blir jul på ny.

måndag 7. desember 2009

7. desember - Jolekjolar i boks, frå Tiljamiid

Eg trudde eigentleg jentene mine hadde jolekjolane klare; Dei raude og kvite kjolane eg kjøpte i sommar fekk duge (og dei vert heilt sikkert brukt, for ein kjole varar som oftast ikkje meir enn ein dag i rosaheimen). Men på jolemarknaden igår oppdaga eg ei dame som bur i Vossebygda, som designar og syr barnekle under navnet Tiljamiid. Utruleg fine klede, eindel i retro, andre i meir klassisk/nostalgisk stil. Og eg fall pladask! (sjokk!)

Det vart ein brun kjole til vetlesyster, og den er faktisk vendbar - kjempepraktisk! Når prisen dessutan ikkje er høgare enn 399 kr for noko så spesiellt, så er eg godt nøgd.



Til storesyster vart det denne kreasjonen, med glatt stoff i stroppane og eit ganske tjukt stoff i sjølve kjolen. Eg syns den er kjempe fin - elegant og kul på samme tid. 249kr var heller ikkje noko å krangle på.

Og så til slutt, etter at me hadde vendt nasene heimatt igår ettermiddag, så kom det bud på døra med denne knallsøte hua frå samme dama. Vetlesyster hadde passande nok vunne den i loddtrekkinga. Hurra! (berre oversjå den halvtriste modellen med skittent middagsfjes...)


Så håpar eg berre at Tiljamiid snart får seg eit utsal på Vossevangen, slik at ein kan stikke innom og sikle litt på fleire lekre kreasjonar. I mellomtida har ho ein blogg som òg er verd eit besøk.
Det hev ei rosa sprunge
ut av ei rot so grann.
Som fedrane hev sunge,
av Jesse rot ho rann
og var ein blome blid
midt i den kalde
vinter
ved myrke midnattstid.

Um denne rosa eine
er sagt Jesajas ord,
Maria møy den reine
bar rosa til vår jord.
Og Herrens miskunns makt
det store under gjorde
som var i spådom sagt.

Guds rose ljuvleg angar
og skin i jordlivsnatt.
Når hennar ljos oss fangar,
ho vert vår beste skatt.
Me syng i englelag:
No er det fødd ein frelsar,
og natti vart til dag.

søndag 6. desember 2009

6. desember - jolemarknad og jolegrantenning

Som eg skreiv på slutten av gårsdagens innlegg har det vore jolemarknad i bygda idag. Den vesle gata som er sentrum i bygda er heilt spesiell, med sine trehus som alle er bygde på 20-30-talet (etter at ein brann jevna det meste med jorda). Her vert det ei heilt spesiell stemning, og veldig mange både i og utanfor bygda får kjensla av skomakergate når dei kjem hit.

I eindel år no har det vorte skipa til jolemarknad 2. sundag i advent. Denne sundagen har i all overskueleg fortid vorte brukt til jolegran-tenning, og krefter i bygda har villa gjere litt meir utav denne hendinga.


Her er salsutstilling, kafè, og joleverkstad for borna. Bruktbutikken Patina held sjølvsagt ope, og bidreg i høgste grad til stemninga. Og når det nærmar seg slutten av dagen tenner me jolegrana, til tonar frå musikklaget og med små og store bygdafolk i ring rundt grana. Kjekke og viktige tradisjonar!

Jentene mine storkoste seg på joleverkstad, og fekk nok produsert litt gåver her. Bildet oppe til venstre av vetlesyster er ikkje 100% klart, men eg syns uttrykket var ubetaleleg :D. Litt jolehandel vart det òg, men det skal eg komma tilbake til seinare. Overalt der me kom var det stappfullt av folk, og det er jo veldig kjekt. Ikkje berre lokale, men òg folk med litt lenger reiseveg hadde funne hit. Og sjølv om austavinden verkeleg hadde manna seg opp, og prøvde å ta med seg både jolegran, notar og alt som var laust, så vart det både joletonar, joletregang, og ein vaskeekte jolanisse som avslutning på dagen.
Tenn lys!
To lys skal skine for kjærleik og for tru
for den som syner omsorg og alltid byggjer bru.
Må flyktningar få heimar og fangar bli sett fri!
Tenn lys for den som gret og for den som trøyst kan gi.
Related Posts with Thumbnails