Premie i posten

For ei tid tilbake hadde Igi ein konkurranse som gjaldt bruk av nokre friske klesklyper ho hadde kjøpt. Eg heiv meg på, og var faktisk så heldig at eg vann! Ikkje fordi det var det beste tipset, men fordi Igi gjorde ei loddtrekking for å kåre to vinnarar.

I posten igår låg det dermed pakke til meg, og inni låg dette:


Eigenproduserte gryteklutar og ein kjempesøt kanin, saman med ei god såpe. Fint og kjekt og kosleg - det er 3 ting på ein gong, det :)

Tusen takk, Igi!

Idag har Rosafamilien vore på ein handletur, og henta inn 6 liter eggekvit maling. Rosamannen har hengt opp "overmalings-tapet" på litt skråtak, og kanskje kan mor male fyrste strøk allereie imorgon? De skal få sjå kva eg snakkar om når rommet står ferdig :)

I mellomtida kan eg vise eit par bileter av ein diger staude som står her etter tidlegare eigarar av huset. Den har store grøne blad med raudlege stilkar, og på seinsommaren kjem den med massevis av oransje blomar. Den friskar fint opp i bedet mitt, og er ynda for alskens insekt òg, ser det ut til

God laurdagskveld!

Smijern

Denne veka var Rosafamilien på ekspedisjon til ein miljøstasjon i nærleiken. I eit pågåande oppussingsprojsekt hadde me fyllt diverse rivningsmaterialar oppi ein tilhengar, og no var det på tide å få levert sakene på rett stad.

Når huntonitt, betong, tapet og eit herleg mørkegrønt vegg-til-vegg teppe hadde funne si endelege kvile, akurat idet eg skulle henta bak-luka til hengaren - då såg eg dei. To kvite stolar attmed containeren for metall. Dei hadde faktisk ikkje funne vegen oppi, men stod der og liksom prøvde å komma vekk frå den sanne død i containerens mørke favntak. Eg sa til Rosamannen at me måtte ta dei med oss, men han meinte at det nok ikkje var lov. Sidan han likevel skulle snakke med den hyggjelege unge mannen som betjente miljøstasjonen ba eg han spørra om me kunne få ta med oss stolane. Om Rosamannen la litt ekstra betaling i potten, eller om mannen berre var veldig snill veit eg ikkje heilt, men svaret var iallefall ja. Hurra!

Dermed kunne min kjære buksere to kvitmalte smijernsstolar inn i bagasjerommet på bilen, medan mor sjølv sat i framsetet og gliste. No står stolane på trappa mi, og eg lurar veldig på om eg kanskje må spraymale det svarte vesle IKEA-bordet som òg bur der ute. Det kunne jo vere ein fin liten plass om ein berre skal trekke litt luft ein kveld.


Som nevnt: me held på med eit prosjekt, og det skal bli veldig bra når mor berre får slått seg laus med sparkel og maling. Trur faktisk eg skal få gjort litt av det imorgon, hvis eg sender jentene i barnehagen sjølv om eg skal vere heime. Det vart ellers ei særs travel veke hjå oss, og tida til å blogge sjølv eller stikke innom hjå andre har vore mangelvare. Eg håpar det ikkje skal fortsetje slik.

God helg i vente!

(ja, og så må eg minna om at det berre er 8 dagar til Balkanfest Evanger. Dit skal eg - kom du òg!!)

Prinsessebursdag

Som lova - endå eit bursdagsinnlegg frå rosaheimen. Det siste i rekkja for denne gong.

På fredag hadde nemleg storesyster bursdag. 5 år!

Og for den som måtte vere i tvil - ho er ei heilt ekte prinsesse! Då må sjølvsagt bursdagen stå i stil til jenta, og med 6 innbudne gjester låg det an til ei fin feiring på sjølve dagen. Eg og jentene hadde fri-fredagen vår, og heile dagen gjekk med til førebuingar. Det går nemleg ikkje så fort med rydding og baking når dei to jentene skal halde på med sitt, ha hjelp til stort og smått, og dessutan vere med på "kjøt og flesk" i førebuingane. Sjølv om vetlesyster nekta å ta kvilen sin, så gjekk det igrunn veldig fint, og spesiellt når storesyster viste seg frå si mest tålmodige side akurat denne dagen.

Gåver vart det sjølvsagt, og som du ser på eit av bileta - dei fall i smak! Det gjorde òg prinsessemuffinsane som eg og jubilanten hadde laga iløpet av dagen. Dei stod øverst på ynskjelista over selskapsmat, og når Toro (eller nokon i samme bransje) stiller med ferdig mix og pynt, då er det jo ikkje noko problem!

Selskapet gjekk veldig fint, og både prinsessa og hoffet var nøgde då festen var over. Vetlesyster var sjølvsagt òg med på moroa, for høvet med "kreppa" hår, så luftigt og fint som det aldri før har vore. For i motsetnad til storesyster sitt korketrekkar-hår er vetlesyster vanlegvis strykefri!

No er det (heldigvis?) eit heilt år til neste gong me skal feira bursdagar i ei veke til endes. Då er storesyster straks skulejente, og eit heilt nytt kapittel opnar seg....

God veke i vente, frå jentene i det rosa universet!