Snillaste heksa eg har møtt

Denne veka kom mor mi med ei pakke til meg, og eit brev som fylgde med. Det var sendt til ho, men viste seg raskt at den faktisk var til meg!

Eg las det koslege brevet, og smilte breidt då eg var ferdig. Storesyster stod med ei rosa pakke i hendene som ho så gjere ville opna, og det fekk ho. Inni pakka låg det nemleg to par nydelege pulshanskar til to små prinsesser. Avsendar? Jau, det var Gamleheksa, som me møtte på Biri for ganske nøyaktig to veker sidan.

Eg skjøna allereie då at ho ikkje var spesiellt heksete av seg, meir som den snille Pulverheksa (som forøvrig held til i dei same traktene). Den snille heksa hadde nemleg komme på at eg spanderte kaffi på både ho og mor mi, og syns det var for gale. Dessutan hadde ho ganske enkelt lyst til strikke noko til småjentene mine, og eg kan love at hanskane fall i smak! Storesyster hadde dei på seg i barnehagen på sjølvaste bursdagen sin, og dei kjem nok til å verte mykje brukt når me skal på sykkelturar og liknande utover hausten.

Kjære Gamleheksa - det var ei glede å få spandere kaffi på deg! Tusen hjarteleg takk for hanskane og kjempekosleg brev - det var ei stor og gledeleg overrasking!

Idag har storesyster bursdag, og dagen har gått med til førebuingar av barneselskap. Storesyster har vist seg frå ei uvanleg tålmodig og blid side, slik det høver seg ei prinsesse på 5 år. Det kjem nok eit eige bursdaginnlegg iløpet av dei næraste dagane - de får ha tòl med meg :)

God fredagskveld!

To fine bloggar

Lotta's Himmelrom er ein for meg ny blogg, som eg kjem til å besøke igjen - masse fint å sjå, og gode tips å hente!


Og så må eg fortelje at eg har vunne ein premie - hjå Igi - HURRA!
Eg veit ikkje kva premien er, men eg gler meg til å få den :)

Ein liten epoke er over

Ifjor på denne tid var eg på veg inn i jobb igjen, etter eit års permisjon med vetlesyster. Ho hadde etter litt fram og tilbake fått plass hjå dagmamma som var vidgjeten for sitt gode lag med ungar. Hugsar du?? Om ikkje, kan du ta ein kikk her.

Heldigvis ordna alt seg til slutt, og vetlesyster fekk plass i barnehagen i nabobygda. Rett nok i motsatt retning av der eg jobbar, men likevel - det var ein trygg og god barnehageplass. Me visste at vetlesyster ville ha det godt, og då fekk det heller våge seg at mor måtte køyre 4 mil ekstra kvar dag for å hente og bringe.

Me har ikkje angra. Vetlesyster har verkeleg storkost seg i barnehagen! Dei snille damene (og faktisk eit par menn!) har teke seg så godt av henne, og verkeleg fått oss til å føle oss velkomne kvar einaste dag. Når den fyrste innkøyringsperioden var over var det heilt slutt med å vera trist når mor gjekk - det vart heller omvendt - ho ville ofte ikkje vera med heim!

Imorgon er det siste dag i denne barnehagen. Vetlesyster har fått plass i barnehagen som ligg 200 meter frå huset vårt, og der skal ho gå i eitt år saman med storesyster før denne tek til på skulen (tenk at eg har ei skulejente om berre eitt år!). Det vert litt trist å forlate gamle-barnehagen, men samtidig ei lette å sleppe å køyre fullt så mykje kvar einaste dag. Eg får ein time meir til rådigheit, og frå september aukar stillingsprosenten min - då treng eg den timen!

Som takk for eit fint år tok eg igår fram scrappesakene mine frå skuffene på arbeidsrommet. Der har dei låge godt gøymt sidan tidleg i vår eingong, og det var litt tiltak å komma i gang igjen. Scrapping er som så mykje anna eit spørsmål om trening, og formen er nok ikkje heilt på topp. Det vart enkelt, sidan papiret i seg sjølv var så livlegt. Men barnehagebildet av vetlesyster kjem fint til sin rett, og det er igrunn det viktigaste.

No håpar eg å få tid til ein bloggrunde hjå alle dei koslege damene som legg att kjekke kommentarar hjå meg - ha ein nydeleg augustkveld!