fredag 12. juni 2009

Kvinner i tiden

Idag har eg og mine kvinnelege kollegaer vore på inspirasjons-serminar i Bergen. Verdens beste sjef - altså min - fann i mai ut at dette sikkert var noko for oss damene på kontoret. Om det var fordi han syns me trong litt ny giv, eller fordi me fortente det skal vere usagt, men når han spurde om me ville så takka me sjølvsagt ikkje nei.

Å komma i Grieghallen idag, saman med 556 andre kvinner - og to menn(!) - var eit ganske sosialantropologisk interessant fenomen. Arrangøren har gjort dette mange gongar før, og veit nøyaktig kva damer likar (Eg vil vel tippe at i nemnda for denne typen arrangement sitt det mest kvinner?). Ved ankomst, etter at me fritt kunne ta med oss varm eller kald drikke, bollar og frukt, kom me inn i Peer Gynt-salen, der det stod ein stor "goodybag" på kvar einaste stol. Posen var fyllt med ting som damer flest likar; Motemagasin og interiørmagasin (berre så synd at eg får det i posten kvar månad!), hud- og hårpleie, hold-in-strømpebukse og ryvita knekkebrød. Alt ei moderne kvinne kan ynskje seg.....



Det var nesten ikkje mogleg å høyra kva sidemannen, eller i dette tilfellet; sidekvinna, sa fordi 557 damer tilsaman skravlar ganske høgt. Dei kom i alle aldrar, fasongar og typar. Det var dei 40-50 år gamle sjølvstendig næringsdrivande med "moden bevisst kvinne" skrive over heile seg. Det var dei (forholdsvis) unge fremadstormande kvinnene som ville få tips til korleis dei skulle gjere livet sitt endå meir perfekt, og det var mange heilt vanlege damer i heilt vanlege jobbar, som i større eller mindre grad ynskte å få litt påfyll i kvardangen som yrkeskvinne og mor, karrierejeger og oppofrande hustru, for ikkje å snakke om den perfekte husmor!


Og påfyll fekk me! I form av den sprudlande motivatøren Cecilie Andvig, som på eit blunk kunne forvandle seg til eit skjelvande samankrope alter ego for å illustrere kva haldningar kvinner ofte har til seg sjølve. Eller i form av Margareth Øvrum, som fortalde om sine prioriteringar i livet som konsernleiar for StatoilHydro og familiekvinne. Den setninga frå ho som verkeleg festa seg hjå meg var: "Velg din sjef med omhu, slik du velger mann med omhu!" Eg og mine kollegaer kunne sjå på kvarandre og smile til dette utsagnet, og slå fast at på dette feltet har me verkeleg vore gode! Øvrum bekjente dessutan at ho serverte grandis til middag, og at slike valg måtte ein kanskje gjere om ein ville ha ein krevjande jobb. Eg lurar på om det er greit å servere grandis av og til sjølv om ein ikkje er konsernsjef?
Heldigvis var det IKKJE grandis me fekk til lunch idag, men ein herleg tallerken fyllt med både fisk, reker, kylling og roastbiff. Og kvart einaste bord var pynta med ein vakker blomeoppsats i grønt og rosa. Den skulle eg gjerne ha teke med heim!!

Me fekk foredrag av 3 ulike damer som har kvar si sterke historie å fortelje. Ein basehoppar som fekk livet snudd på hovudet då ho knuste underkroppen i ei hard landing, men som no har lært seg å gå igjen. Ei 31 år gammal kvinne som nyt kvar einaste dag livet gjev ho, med uhelbredeleg kreft i kroppen, og til sist; Eit fyrverkeri av ei svensk dame: Mia Törnblom. Ho har prøvd livets harde sider, då ho havna opp som sprøytenarkoman. Etter mange år "på kjøret" med narkotika og kriminalitet var ho så heldig, som ho sjølv seier, å bli tatt av politiet. Etter dette klarte ho å verte rusfri, og ho innsåg at det ho mangla var sjølvkjensle. Ikkje sjølvtillit, men sjølvkjensle. Ein ganske viktig forskjell, innsåg eg og mange andre. Der sjølvtilliten går på kva du kan gjera og prestera, handlar sjølvkjensla om kva og kven du er. Me fekk innsyn i ein enkel teknikk ho sjølv brukar for å auke sjølvkjensla; Kvar kveld skal du skrive ned 3 positive ting om deg sjølv. Ikkje kva du har prestert, men kva eigenskapar ved deg sjølv som har kome til syne i det du har gjort. Det er ikkje så lett som det høyrest ut, men om ein vågar å prøve trur eg det har effekt. Iallefall var Mia Törnblom heilt overbevist om det!

Jau, du ser riktig - Trond Espen Seim stod òg på scena. Akurat kva han sa er eg ikkje heilt sikker på (uvisst av kva årsaker ;) ), men det handla noko om å ikkje overkjøre andre - å bruke kommunikasjon og innspel frå andre til å verte betre sjølv? Seim var kanskje den som passa minst inn i settinga idag, men det skadar jo aldri å ha noko vent å kvile augene på!? Når Jo Nesbø og Lars Jones så entra scena mot slutten av dagen var det som balsam for øyrene og sjela, og ei god motvekt mot dei fleire hundre skarpe damestemmene som ellers hadde runga i salen.


Ein god dag, som vart avslutta på indisk restaurant for meg og mine. Ikveld er eg åleine i heimen, og når eg no har fått publisert dagens inntrykk skal eg prøva å gjera ein innsats som husmor. Eg har nemleg lova nyvaska hus til mine kjære kjem heim imorgon, og eg vil jo gjerne vere ei god mor og husmor? Vert eg ikkje ferdig med alt eg har sett meg som mål skal eg ta fram notata frå dagens foredrag med Mia Törnholm og sei til meg sjølv: Eg er god nok likevel!


God fredagskveld!

torsdag 11. juni 2009

H J E L P !!! We're under attack

For tre år sidan, omtrent på denne tida, oppdaga eg og Rosamannen maur-sverming på baksida av huset vårt. Me hadde hatt sukkermaur i tidlegare bustader, og hadde med oss noko frykteleg sterkt som tok knekken på alle dei "stakkarane" som vart utsett for det. "Flott!" tenkte me, og trudde me var kvitt problemet.

Ifjor sommar fekk me ein del maur på badet i juni, med enkelte streifdyr innom gamlekjøkkenet og stova. På det verste ringte me ein skadedyrmann som kom og tok ein kikk. Han og Rosamannen leita rundt etter ei eventuell tue, men fann ingenting. Mannen meinte med ganske stor sikkerheit at det var stokkmaur som hadde flytta inn ilag med oss, og me skulle prøva å fylgja med kvar dei kom frå. Etter den mest intense perioden forsvann maurane, utan at me hadde klart å finna vegen deira, og det som er ute av syne er som kjend ute av sinn....

I år starta maur-sesongen i februar/mars (trur eg - om eg kunne hugse så langt tilbake så hadde det vore lettare..). Eit par små kryp ein dag, medan det neste dag kunne vere fleire titals udyr rundt omkring. No i det siste har iallefall ikkje eg sett dei - kanskje fordi vèret har vore tåleleg bra? Men igår "small" det. Det aular med maur over heile badet. I skitne kle, reine kle, tak, veggar og golv - det er forferdeleg grusomt ekkelt!! Eg er nær ved å få panikk når eg stadig oppdagar små kryp som kravlar fram, utan at eg veit kvar dei kjem frå.

No har rosamannen ringt skadedyrmannen igjen, og måndag kl 15 kjem han for å ta ein kikk. Det er sjølvsagt akurat i den tida mine søte små skal hentast heim etter barnehagedagen, men me får håpa at puslespelet går opp denne gongen òg. Maur-invasjonen på badet må det iallefall gjerast noko med!

måndag 8. juni 2009

Dei vakraste barnekle frå By-Torinn!

På Evangerlaurdag, som eg skreiv om i forrige innlegg, var det ein stand som selde barnekle. Eg våga ikkje nærme meg standen, for eg såg på lang avstand at nydelege kjolar flagra i vinden, og at eg garantert ikkje hadde med meg nok peng til å slå meg laus i alt det lekre. Dagen etterpå fekk eg vite at alle kleda på standen gjekk for 50 og 100 kroner, og vart ganske sur på meg sjølv for ikkje å ha sjekka moglegheitene. Men, plutseleg igår kveld tikka det inn sms om at ei dame i bygda hadde salg av dei samme kleda i garasjen sin utover kvelden, til samme prisar som på Evangerlaurdag. Då kunne eg ikkje la sjangsen gå ifrå meg!


Denne knallskjønne buksa kan faktisk storesyster bruka som shorts (eller vetlesyster som bukse), sjølv om den eigentleg er i ein liten størrelse. Buksa er frå danske minymo.

Denne nydelege toppen hadde ein like nydeleg shorts som høyrde til, men då eg ikkje fann dei i samme størrelse vart det med overdelen - til storesyster.

Det finaste av alt syns eg likevel var denne kjolen - eller desse kjolane - for eg kjøpte lik til begge jentene (fyrste gong eg har gjort det, gitt). Ein heilt fantastisk kjole, med eit mønster som eg seinast såg på eit svært trendy dynetrekk, og med knallfine smårutete kantar. Eg fall pladask!

Kjolen, og masse masse anna lekkert, er frå By-Torinn. Ta deg ein tur innom! Og - det heilt fantastiske er at desse kleda, som eg kjøpte til 200 kr for 6 plagg tilsaman har kosta omtrent 1500 kr ny pris. DET kallar eg eit kupp :D


Kjolar vert det sjølvsagt aldri nok av............
Related Posts with Thumbnails