Pakke i posten, award og politibesøk i vente!

Mandag var eg på posten og fekk sendt ei pakke. Og då eg kom heim var det jammen komme ei pakke til meg òg. Eg var så heldig å vinne 10 000 besøkjande-trekkinga hjå Henriette med den koslege bloggen to hus tett i tett, og før eg fekk sukk for meg låg altså premien i postkassa mi. Hurra!

Som seg hør og bør for ein bloggar kunne eg ikkje opna den før eg hadde fått teke bilde av innpakkinga - med silkeband og ein aldeles nydeleg tag med koslege ord på.

Eg syns kanskje pakken var litt tung til å skulle innehalde to mikrofiberklutar, og ganske riktig; inni pakken, ilag med dei to klutane låg det endå ei pakke!

...og den pakken var full av godsaker. Henriette skreiv nemleg at når ein har vore flink til å bruka mikrofiberklutane, så fortener ein litt belønning. Eg har berre ein ting å sei: MMMmmmmm!

Tusen takk, Henriette! Du veit kva ei husmor treng ;)


Den neste hyggjelege overraskinga var ein award frå Igi. Awardar kjem og går i bylgjer i blogglandia, og no var det lenge sidan sist. Denne fine awarden fekk eg altså:

Tusen takk, Igi!

Måndag kveld skreiv eg ein klage til Statens Vegvesen om skilt-saka me fekk svar på fyrst i april. Me kan ikkje gje oss i fyrste motbakke! Idag ringte Hr. Statens vegvesen til Rosamannen. Han hadde fått mailen min og ville koma på ny synfaring. Måndag morgon kjem han antekeleg hit igjen - denne gongen saman med ein høg herre frå politiet som har ansvar for vegar og fartsgrenser. Det vert spanande! Eg har fått streng beskjed frå Rosamannen om å leggje vekk piggane mine og la han stå for det meste av praten dersom eg skal vere med på synfaringa. Eg kan ikkje skjøna kva han meiner med det? Ingen ville vel finne på å tru at eg har førehandsdømt Hr. Statens Vegvesen? ;)

Og mannen han gjekk seg i vedaskog!

og med seg dit fekk han tre jenter. Igår var nok ein nydeleg vårdag (me har vore so heldige å få litt av dei i det siste!), og me nytta høvet til å foreta ein sterkt tiltrengd aktivitet - vedhogst. Det vil seie, hogst og hogst - det meste foregår jo med motorsag.


Og for oss som fyrer i to ovnar heile vinteren i eit gammalt hus, så går det eindel ved. Å fange ved har lenge stått på "må gjerast"-lista, men som så ofte ventar ein til det er heilt nødvendig å få jobben gjort. No er det rett før skogen står heilt grøn, men eg håpar at med nokre gode dagar i skogen neste helg, så har me ved slik at me klarar oss neste vinter òg.

Medan far felte trea gjekk me jentene tur inn den trolske skogen. Oda var litt bekymra for at me ikkje skulle finna vegen tilbake, så me kunne ikkje gå så langt, men stemninga var der likevel.

Me sagar ved rett ved eit transformator-anlegg (heiter det det?), og der var det ein liten bygning med eit vifteutløp. Inni kroken, under vifta, fann me to løvetannar som allereie hadde kome med blomst. Ein skulle vel kanskje late dei stå, men skitt au - kven skulle sjå dei der inne i kroken? Og kva er vel meir sjarmerande enn små hender med små blomar?

Skiltet under er eigentleg ikkje noko å spøkje med, for det er faktisk historisk grunn me bevegar oss på her oppe. Det seiest at Olav den heilage tok denne vegen på si reise gjennom landet.

Men likevel - "kongeveg" er kanskje å ta hardt i? Slik som dette kjem det vel til å vere så ofte - Storesyster i full fart framover, og vetlesyster som heng på så godt ho kan..

Herlege timar vart det i skogen, med niste og saft, og med ein middagslur for Hedvig i vogna. Og vips, så var det ny veke med nye moglegheiter. Idag låg det ei pakke i postkassen min, men den får vente til neste innlegg.

God veke, kjende og ukjende vener! :)