Fram og tilbake er like langt

Då me skulle laga nytt kjøkken slo me saman to rom, ei stor stove og eit bittelite kjøkken. Det gamle kjøkkenet hadde eit par overskap og ein gammal kjøkkenbenk. Alt måtte ut då me skulle rive golv og vegger, og overskapa tok bror min med seg til bruk i sitt eige kjøkken. Den gamle kjøkkendisken havna til slutt i uthuset, etter at me prøvde å gje den vekk til eit par stykker. Der har den gjort nytten som stablingsplass for diverse materialar i eit år eller to.


Sist veke hadde eg eit innlegg om ein gammal kjøpmannsdisk som me tok ut frå kjellaren. Rosamannen har sett litt på den, men det er desverre nokså store råteskadar i både rygg og rammer på den sida som har stått innerst i eit fuktig hjørna. Sidan Rosamannen idag har vore på jakt etter ein stablingsplass for ved, var han interessert i å få rydda litt plass i uthuset. Dermed kom den gamle kjøkkendisken på banen igjen.


Mor sjølv tok "metermålaren" og fann ut kor stor plass benken ville ta på kjøkkenet, og etter raske vurderingar vart det bestemt at kjøkkenbenken skulle få komma innatt i varmen. Og så skjer det merkverdige igjen; Som oftast er det TTT-regelen som gjeld her i huset (som så mange andre stader). Men av og til, då skjer ting før ein har fått sukk for seg. Og iløpet av ein halv time var berehjelpa tilkalla, og kjøkkenbenken hadde på nytt fått plass i eit kjøkken.


Berehjelpa var forøvrig slett ikkje imponert over denne gamle røkla som me skulle dra innomhus, men berre vent til mor har svinga malekosten! Plassert i uthuset såg den so og seie kvit ut, men i det ljose kjøkkenet kom den fryktinngytande gulfargen fram. Litt kule oransje detaljar, men eg trur nok dei ryk med når eg skal male. Topplata er den eg er mest usikker på. Trur kanskje løysinga vert å matte den med sandpapir, og så mala den òg. Oda ville gjerne ha heile greia i rosa, men eg trur kanskje ikkje eg kan etterkoma det ynskjet. Det mest nærliggande er vel å mala kvitt, men i mitt lyseblå kjøkken er det jo fleire moglegheiter. Eg har dessutan surfa litt på nett idag etter passande hylle-/skuffepapir. Det høyrer med i slike gamle møblar, men den einaste biten som var igjen inni her hadde musene hatt fest på....


No har me fått 230 cm ekstra oppbevaringsplass på kjøkkenet, med rommelege skap og skuffer. Og når me er mange til bords kan den fint brukast som avlastningsbord. Dessuten har mannen fått ein heil vegg ekstra i uthuset som han kan stabla ved oppetter. Det er akurat som eit kinderegg - 3 ting på ein gong! (Og apropos kinderegg, så kjem eg plutseleg på at det er ei ung frøken som vert rimeleg skuffa imorgon tidleg om ikkje påskeharen har vore på besøk med eit egg iløpet av natta. Her er det berre å setja på seg lange øyrer og ein haledusk, og få jobben gjort!)

Nattata!

Påskeshopping

Eg og jentene hadde fri igår, og når me visste at mammo skulle på tannlegetur var me ikkje sein om å tilby ho selskap på vegen. Eg hadde ingen konkrete planar for turen, men enda opp med litt "snop" likevel. Etter ein dramatisk start på runden inne på "Farmors hus"(Oda tok i døra på eit vitrineskap, som gjekk igjen med eit smell, og dermed var både ho og eg sikker på at noko var knust. Heldigvis gjekk det bra, men jenta fekk sjokk, og var utrøysteleg så lenge me var i den butikken), var me innom alle interiørbutikkane der i senteret, i tillegg til IKEA, Stoff og Stil og Plantasjen. Fordelen med å ha jentene med seg på shopping er at eg ikkje får så god tid til å studere alt det lekre som er å finne i butikkane, og dermed vert det langt billegare enn om eg og mamma hadde reist åleine :)

Sjølv om me var inne på 3-4 interiørbutikkar var det altså på plantasjen eg tok med meg litt gult og grønt. Eit kult fuglehus, ein kylling og eit egg. Og hjå mammo fekk eg nydelege gule tulipanar. Koppen som er innfelt på bildet har Oda dekorert i barnehagen, og eg er av den typen som syns slikt eg både fint og sjarmerande! Det vart forresten eit pledd på Stoff og Stil òg, men det skal heller få vere med ein annan gong, når eg har ei stove som er meir verd å vise fram. No er huset rydda og vaska, me har handla mat og godis, spreidd litt gult i huset, og i år skal me tilogmed prøva å fylgja med på ein påskekrim..

For ei helg!

Tida går fort når ein har det kjekt, og denne helga har verkeleg gått så det suste! Me har fått mange fantastiske konsertopplevingar, med store musikalske kontrastar. Fredag kveld opna med indisk konsert - ei heilt ny oppleving for min del. Vel så underhaldande som musikken var det å fylgja mimikk og samspelet mellom dei fire på scena. Fleire gonger tok eg meg i å tenkja at eg gjekk glipp av noko, for om ein skulle døma etter reaksjonane til dei på scena var det mange musikalske vendingar som var "på kanten" i forhold til den indiske musikktradisjonen. Når ein snakkar om kontrastar så er overgangen til den finske gruppa Värttinä ganske formidabel.


Desse tre damene hadde ein fantastisk karisma og formidlingsevne, som bergtok meg alldeles. Det einaste som ikkje var bra på denne konserten, og desverre fleire andre, var alle dei som eigentleg ikkje var der for å høyra musikk, men for å treffe kjende og ukjende over eit glas eller sytten med noko godt å drikka. Eg syns det er så respektlaust, både ovanfor andre publikumarar og ikkje minst ovanfor artistane, når praten bak i salen er like høg som lyden frå scena!! Neste år skulle det vorte opplyst i starten av kvar konsert, på lik linje med "mobiltelefonar av", at folk får knipe att snakketøyet så lenge dei er i konsertlokalet!

Det var dagens hjartesukk. Laurdagens høgdepunkt var nok tingingsverket med Solveig Slettahjell. Eg elskar stilen hennar, med dei rolege, vare stemningane. Og dama viste at ho kunne groove òg, saman med eit knippe knallgode musikarar. Sjarmfaktoren var dessutan så til dei grader på plass, med 6 lokale songarar som bidrog på eit par av låtane.


Når helga så vart avslutta med ein prisvinnande vetlebror og konsert med ei gruppe spinnville franskmenn så osande av energi at trommehinnene stod i bru, då kan ein ikkje anna enn å sei det har vore vellukka. Idag har me fått jentene heimatt, og det er inga tvil om at dei har vorte ivaretekne på alle måtar. No skal bestemora få fri ei heil stund, og så håpar me at ho får kvilt seg ut dei næraste dagane :).

Eg hadde med meg kompaktkameraet mitt på konsertane, og tok litt bilder og nokre filmsnuttar, men dei vart (ikkje overraskande) ikkje noko å visa fram. Bileta har eg difor lånt på VossaJazz.no, tekne av Sandra Jecmenica.

Imorgon er det rosamannen sin tur til å gå på jobb, og eg og jentene nyttar høvet til å slenga oss med mor mi på tur til Åsane - jippi!