Grillsesongen er igang!

I fylgje eldste bror min er eg galen. Det var nemleg reaksjonen eg fekk då eg kjøpte eingongsgrill og pølsebrød på butikken idag. Med herleg vårsol frå knallblå himmel, og frysen full av grillpølser hadde eg berre eit ynskje for dagens middag: Å innta den ute i det fri. Eg hadde ikkje lyst inn når det var så herleg ute, og jentene mine elskar òg å styre på i frisk luft. På veg heim traff me dessutan to kjekke nabojenter, ei stor og ei lita, som straks vart invitert på pølsegrilling.

Ifjor på denne tid måtte me sitte to meter frå vegen om me skulle nyte eit måltid utandørs. Med bilar susande forbi og meir eller mindre nysjerrige bygdefolk rett utom stakitten. I år har me platningen! Hurra for platningen vår, langt vekk frå vegen, med sol så lenge sola er oppe, og lydskjerming i form av den endelause susinga frå elva attmed oss. Ikkje at det ikkje er noko å arbeide vidare med der oppe, men det er iallefall ein stad å vere!

Jentene storkoste seg med nabojenta, og åt som om dei aldri før skulle sett mat! Og når pølsene var fortært og sola gjekk ned var det berre å komme seg i hus og rett i kveldsstellet. Trøtte ungar og trøtte foreldre, men imorgon har iallefall me jentene fri....

Ja til fleire solrike vårdagar - og med dette erklærer eg grillsesongen for opna!

The mom song!!

Idag har eg gått og nynna på William Tell-overtyren. Grunnen?

Ein fantastisk youtube-snutt som sjefen viste meg i formiddag; The mom song, framført av ei dame så munnrapp og myndig at ho kan ta pusten frå dei fleste. Sett deg tilbake, sjå, lytt og LE! (og for den som ynskjer er det vel ein lærdom å hente her òg)





Idag har endeleg Oda hatt ein heil dag i barnehagen, utan verken oppkast, feber eller andre tilbakeslag. Ho var svært usikker på om ho hadde lyst dit etter fleire veker heime, men når ho fyrst var på plass hadde ho heldigvis ein kjekk dag som skapar gode assosiasjonar og gjer det lettare å motivere seg vidare. Imorgon skal eg noko så sjeldant som å vere på jobb frå morgon til seine kveld. I motsetnad til mine gode kollegaer har eg vanlegvis svært så ordna arbeidstider, men imorgon skal me gjere litt stas på over 100 inviterte gjester som vanlegvis yter dugnadsinnsats i ulike organisasjonar og samanhengar, og då er det berre å brette opp armane. Snart skal eg finne loppekassa, der sengevarmaren (altså Oda) er på plass. Fyrst må eg berre pakke to barnehagesekkar og ein bag med ekstrautstyr til meg sjølv....

Ta-daaa!

Fotballidioti

ja, så er det igang igjen - den mykje omtalte tippeligaen. Etter berre nokre få månader med delvis ro og fred (om ein reknar engelske tippekampar og venlegsinna treningskampar som ro og fred) har den norske fotballen byrja å rulle igjen denne helga. I VG kunne me fredag få stort ekstramagasin om den fantastiske tippeliga-starten. Du kunne faktisk lære å score mål som nokre av dei store stjernene, berre ved å lese dette magasinet! Eg takkar fint nei og kastar magasinet i papirbosset med stor glede.

Verre var det igår kveld. Me ser ikkje mykje på TV, anna enn NRK Super så lenge ungane er vakne. Men laurdagskvelden er eit unntak. Ofte er Oda litt lenger oppe denne kvelden, og som seg hør og bør har ein gjerne noko godt til kvelds, istadenfor den vanlege middagen. No i vinter er det Klassefesten som er NRK si familieunderhaldning. Eg er vel ingen kjempefan av Dan Børge, men nokre gonger kan det jo vere underhaldande å høyre litt om korleis norske kjendisar var i ungdomen, før dei visste at dei skulle bli kjendisar. Oda syns av ein eller annan grunn at Klassefesten er kjempemorro. Om det er konkurransane, ABBA som pausemusikk eller noko anna som er så kjekt veit eg ikkje, men kvar laurdag ettermiddag lurar ho på om det er Klassefest om kvelden. Igår var ikkje noko unntak, og til alt hell var kveldsmaten ferdig akurat til Klassefesten skulle begynne. På med TV, mat på fatet, og kva skjer?

FOTBALL!!!

Det mest underhaldande NRK kunne komme på å sende i beste familietvtid på hovudkanalen var 4-4-2. Før - under - og etter kampen, sikkert med høgtflygande tipping om kven som vinn serien i år, ispedd litt sladder om utrangerte trenarar og konfliktar i ein og annan klubb. Eg kjenner at eg vert utruleg provosert! Med fare for å tråkke på ei og anna tå, så syns eg det er usannsynleg idiotisk at me skal ha så mykje fotball i alle medier året rundt. Alternativa for NRK sin del igår kveld var forøvrig VM på skøyter og ein ungdomsserie (og hadde me sjekka programmet litt lenger utover kvelden kunne me sett korslaget på TV", men då var det allereie for seint). Oda var knust, og mor var rasande. Ikkje fordi eg var så lei meg for å ikkje få sjå Dan Børge, men fordi NRK er villig til å droppe det meste for fotballen. Heldigvis har me av-knapp på TV'en, og heldigvis hadde me ein kjekk teiknefilm som kunne underhalde heile familien på laurdagskvelden. Men provosert er eg like fullt!