mmmmm - bollar

Jaudå, det står til liv i rosa-heimen òg, sjølv om her har vore frykteleg stille i det siste. Men for å blogga må eg ha eit visst overskot, og akurat det har nok mangla litt i det siste. Heile familien havna utpå med ein influensa så seig og tung at me knapt har sett maken, men no er det heldigvis berre litt snørr og hoste att av den. Eg ser fram til ei heilt vanleg veke med jobb og barnehage, der bloggelyst og -inspirasjon kjem flygande i rikt monn :)

Hedvig var i barnehagen på torsdag, og kom heimatt med ein fastelavnskvist som ho kanskje hadde fått litt hjelp til å dekorera. Veldig kjekt var det, og mor vart påminna at det er noko som heiter fastelavnsbollar. Eg stod med ein pose ferdige kveitebollar i handa på butikken, men fann ut at eg måtte skjerpe meg litt; Bakinga er jo halve moroa!

Som sagt så gjort - idag vart det baking. Kvar gong eg skal til med slike prosjekt går eg på nettet og søkjer etter oppskrifter. Der er jo eit hav! Internett'n skuffa ikkje, og oppskrifta var redda. Oda var sjølvsagt ivrig medhjelpar. Hedvig syns òg det er veldig spennande å fylgje med når me lagar mat, og vil helst sitta på armen. Det er ikkje så lett når ein skal baka, men frå høgstolen sin hadde ho god oversikt og sat forbausande roleg forbausande lenge :)

Oda lurte på om ho kunne laga ein fastelavns-zebra istaden for ein vanleg kjedeleg bolle, og jobba lenge med saken.

Medan bolledeigen heva sette me pizzadeig til laurdagskveldsen. Og når fastelavnsbollane var komne i ovnen var me så godt igang at me sette endå ein deig. Då skulle det passa inn med laging av pizzafyll, utbaking av pizzadeig, barne-tv og felles måltid, og midt inni der ein stad innsåg eg at det kanskje var vel optimistisk å få alt til å klaffe. Likevel vart det vaniljefyll i dei fleste små kveitebollane i siste parti, og om eg så må få sei det - det smakte nydeleg!

Imorgon tek me sundagsturen til svigers, og då får me håpa at ikkje bestemor har bakt, for me planlegg å ha nylaga fastelavnsbollar med på lasset.

No skal storsjarmøren Alexander Rybak spele eventyr-låta si for siste gong ikveld, og han skjemmer jo ikkje ut tv-skjermen den guten!

God laurdagskveld!

Måndag

Mandag igjen, etter det som visstnok var ei helg like lang som alle andre. Det berre føltes ikkje heilt slik med alt som har stått på. Då er det jammen godt at familien min tek ansvar, og gjer at me får ein ekstra sundag i heimen - alle fire. Ingen klagande utbroderingar, eg berre konstaterer at eg er den einaste i rosaheimen utan feber, og at det antakeleg ikkje vert jobbing på meg imorgon heller.

Dei siste to vekene har eg hatt friske tulipanar på skjenken min, og eg syns det er så fint! Den fyrste buketten fekk eg heilt overraskande, etter at ein liten gut hadde vore hjå oss ein heil dag. For oss var det berre kjekt - Oda hadde selskap, og eg trong ikkje aktivisere og underhalde. Den andre må eg tilstå at eg kjøpte sjølv no til helga. Det er noko uendeleg friskt med desse blomane, som gjer seg godt i kalde vinterdagar.

Til slutt må eg berre anbefale ein film, som eg og Oda såg i føremiddag. Tårene trilla hjå oss begge (det er fyrste gong eg har sett ho reagere slik på ein film), då me fylgde 8 år gamle Fia, som hadde ei mamma som ikkje klarte passe på ho. Mor til Fia var meir opptatt av å nyte eit utsvevande liv enn å passe på jenta si. Fia vart plassert hjå forsterforeldre, men det er sjølvsagt ikkje lett for ei jente som må passe på mora si, å innrømme at ho syns det er fint å ha ein trygg heim hjå nokon andre. Gjennom heile filmen møter Fia klovnen Bustic, som gjev ho sjølvtillit, venskap og tryggheit til å finne seg sjølv.

Ein utruleg sterk og veldig fin film, for både store og små. Og aller helst, store og små saman!

Håpar de har ein god måndagskveld, og held dykk unna den hissige influensaen som me har stifta kjennskap med!

Blogcandy i Hjerterommet

Eg har kasta meg på i konkurransen om dette herlege bloggcandy'et, hos ein scrappar som har vore til stor inspirasjon for meg heilt frå den spede starten! (Korleis ho får tid til å lage sine fantastiske kreasjonar som heilt nybakt 3-barnsmor fattar eg ikkje, det gjer ho igrunn berre meir beundringsverdig :) )