NM

Denne helga går NM for brass band (korps utan skrikande klarinettar og sure fløyter) av stabelen. Dette er grunnen til at eg stadig har vore gressenke den siste tida. 72 korps i 5 divisjonar har jobba knallhardt, og på 20 minutt skal dei visa kva dei er god for. Eg og mannen skal ha skikkeleg by-weekend, med barnefri, pønk(eller i dette tilfellet brass), pils og fjas. God helg!

Overstimulert!?!

Eg er ikkje nokon voldsom handarbeidsdame, som har tallause kreasjonar med stoff og tråd å sjå tilbake på. Eg har ei symaskin på loftet, men sant å seie har eg vel berre brukt den èin gong (til mitt forsvar har eg ikkje kjøpt den, men arva den, sidan mor mi kjøpte seg ny). Då eg vart gravid for 5 år sidan fekk eg plutseleg på meg denne merkelege skapartrangen. Eg, som ikkje hadde teke i strikkepinnar sidan tidleg i tenåra måtte ty til mamma for å komma igang. Det vart eit vognteppe, og eg hadde fått blod på tann. Det har vorte nokre plagg til jentene, men eg trur ikkje du treng meir enn to hender for å telje dei. Då eg ifjor haust var på Stoff og Stil saman med mamma vart eg heilt blank i augene av alle dei nydelege tekstilane. Eg berre MÅTTE prøve noko, og enda opp med mjuk fleece som skulle ende opp som "kosebukse" til Oda. huff og huff - framleis er det berre stoff og tråd - inga bukse.

Men altså, idag kom vårkatalogen ifrå Stoff og Stil, og eg kjenner det heilt ut i fingertuppane: Eg må berre begynna å sy! SÅ mykje lekkert, tekstilar til hus og heim, puter og gardiner, for ikkje å snakke om alle dei søte modellane av enkle kjolar som hadde passa jentene midt i blinken!

Rosamannen sin kommentar? Du er overstimulert. Og ja, eg er nok det. Det er så mykje eg har lyst til å gjera. Så mykje eg vil prøva, så mykje eg vil laga. Inspirasjonen er absolutt i overflod. Når det kjem til tid er det verre. For eg må jo nytte på og scrappe desse kveldane når eg er åleine. Og til dei kveldane når mannen er heime og me skal slappe av med ein film eller ein krimserie, så har eg funne eit anna prosjekt. Eit stort prosjekt, iallefall til meg å vere.

Dei fleste som er bevandra i bloggeland ser nok kva dette er, og det er ikkje til å komme forbi at eg har vorte inspirert av å sjå alle dei nydelege pledda som bloggedamer landet over har produsert. Eg ser for meg at dette teppet vil passe perfekt inn i den nye tv-stova me skal lage til. Draumen har vore ein Ektorp-sofa frå IKEA (sjokkerande nok!), men i det siste har eg tenkt meir og meir på å lage til ei dagseng istaden. På scrapperommet mitt står det ei gammal tre-seng, og denne skal eg male og setje ned i stova når den ein gong er klar.( Ja, kjære mann, eg veit at me må begynne i andre enden, men det er viktig å sjå for seg det ferdige resultatet for å hente mot og krefter til å ta fatt på jobben, ikkje sant?). I senga skal det vere massevis av puter som ein kan kvile seg mot, og så dette pleddet som ein kan trekke over seg om det skulle vere litt hustrigt. (og hustrigt er det faktisk ganske ofte i dette gamle huset).

Nokon som ser problemet her? Eg er overinspirert og overstimulert! Eg vil pusse opp, hekle bestemorsruter, sy vakre ting med tekstilar frå stoff og stil, sitte på scrapperommet med bilder og papir og og og og ........

...eg har iallefall ikkje tid til å sitje her - sjalabais!

Scrapperi, scrappera....

Når rosamannen er mykje vekke har det forskjellige fylgjer. Jaudå, visst vert det litt meir styr å vere åleine med jentene og huset. Men samtidig gjer det at eg med meir eller mindre godt samvit brukar mykje meir tid på scrapperommet en ellers. Og no i januar har det vorte ein del timar der, for å sei det slik.. (det er IKKJE å oppfatte som ein klage ;) )


Faktisk har eg hatt så god tid der at eg har kunna finne fram bilder frå ifjor, som eg endå ikkje har fått gjort noko med. Eit eksempel er bileta frå turen vår til Hunderfossen ifjor sommar. Nokre av dei har fått plass på LO'en "I eventyrland", som du ser under. Overskrifta og svirlane er skjært ut med min absolutt fantastiske (!) Silouette. I tillegg til bileta har eg teke med eit køyrebevis som Oda fekk på bilbana, og parkeringsbilletten frå dagen i eventyrparken. Syns det er kjekt når eg kan integerere slike souvenirar i albumsidene

Sjølvsagt må det dokumenterast at Oda har fått seg briller. Denne vart svært enkel, med to lag kartong, eit par filtblomar og litt bling-bling. Desse bokstavane er òg laga i Silhouetten, og +3 står for graden av langsyntheit.

Bildene frå årets nyårsfeiring fekk plass på ei enkeltside denne gongen, og eg vart veldig nøgd då eg oppdaga at datohjulet for desember òg innehaldt årstal. Hjertet og stjerna som framhevar dette er skorne ut, og sverta med raud distress ink før eg dryssa embossingpulver over. Embossingpulver er såvidt meg bekjend pulverisert glas, som smeltar når ein held det over t.d. ei steikeplate, og dannar ei blank, hard skorpe. Snøfnugga med raud bakgrunn er tekne frå baksida av mønsterpapir-restane, dei andre er metallpynt og nokre snøfnugg i ein slags skumgummi.

Det siste biletet er ein detalj frå LO'en med jolebilder. Sjølve sida vart eg ikkje nøgd med - håplaus komposisjon og eit einaste rot. Men denne detaljen syns eg likevel er verd å vise fram. Som ein vri har eg teke eit utsnitt av hovudet til Hedvig, og lagt det på bakgrunnskartong slik at det (iallefall i mitt hovud) framstår som ei jolekule.

Det er fleire scrappeprosjekt på gang, men ikveld var det så mange ting eg ville gjere at eg allereie har avslutta scrappinga. Så spørst det då, kor mange av planane som vert gjennomførte før mannen kjem heim "Round Midnight".

God kveld!