tysdag 6. oktober 2009

Strikketante


Så kjekt å ha ei tante som likar å bruka ledige stunder til å strikka gensarar til små søte jenter! Nydeleg Fana(?)-gensar til vetlesyster denne gongen - tusen takk,tante!

7 kommentarer:

Annika sa...

Det er så utruleg kjekt med heimestrikk!! Eg håper eg har nokon i familia mi som orkar å strikke når eg ein gong får små som treng slikt!! :)
Gensaren var kjempefin!

Janne sa...

Heldig du som har ei sånn snill tante som strikke, ønske mæ ei sånn ei æ å:0)
Gratulere med vel overstått dag;0)

Klem

KRISTIN sa...

Kjempefin!! Småbarn er nå så søte i strikkeklær også da, og er det hjemmestrikket i tillegg, jå så er det jo supert!

Tusen takk for kjempehyggelig kommentar om høstbildene mine!!

rod i hob sa...

Gratulera så mykje med overstått dag

Kjekt med ei tante som strikker klær til dei små :-) Eg har ei mamme, som er ei akkurat SÅNN tante!!

Nyt kvelden! Eg venter kun på GREYS!!

Annika sa...

Hehe, ja, du har eit godt poeng - treng finever før frosten kjem - men den visste seg i helga her, og når vi kjører over fjell kvar dag, så fann vi det best å skifte. Greit å berre ha det gjort, men heldigvis viser gradestokken 7-8 grader no.

Ha ein god kveld vidare:)

Hanne sa...

Snill tante, flott genser og gjennomført nydelig snuppe!

Henriette sa...

Så fin genser:) Sånne tanter er gull berdt. Me har heldigvis nokre slike i familien me og, ellers hadde det vore langt mellom strikkeplagga her i huset;)

Grunnen til at me delte brylluppet i to, var reint praktisk. Me ville ikkje vera sambuarar, men me ville ha eit stort bryllupp der husbonden sin familie og kunne vera med. Så då husbonden flytta hit, og me visste at familien hans ikkje kunne koma før året etter, gjorde me det slik:) Når det er sagt, viste dragen seg å vera ei velsigning i forkledning;) Vigsla i kyrkja vart så flott, og prosten hadde ein flott tale, me hadde songar, som e valde ut sjølv, og han tok utgangspunkt i bibelvers som betydde noko spesielt for oss. Noko heilt anna enn ein 5 minuttars hos sorenskrivaren. Me følte oss på alle måtar velsigna sjølv om sjølve forbønshandlinga ikkje kom før året etter. Til gjengjeld hadde me ei flott stund då og, der husbonden sin far, som er greskortodoks prest, fekk stå for deler av seremonien. Snakk om å få i både pose og sekk:)

Syntes det vart vela langt og ta med alt, så dermed hoppa eg over den biten

Ha ein flott kveld.
Klem:0)

Related Posts with Thumbnails