Posten skal fram!

Det har eg alltid høyrt, iallefall. Og i den tru lever eg, når eg sitt og ser på scrappe-dill i ein nettbutikk med fysiske lokaler tvers over landet. Eg bestiller til auga vert stort og vått, for eg har jo fått gåvekort og pengegåver til jol! Service og effektivitet frå scrappebutikken er det ikkje noko å seie på - når ein bestiller ein laurdag kveld i romjula, og pakken vert sendt måndag er det slik at eg gliser frå øyre til øyre medan eg klappar i hendene og dansar litt for meg sjølv. Men so er det berre å setje seg ned og venta.

Og venta

Og venta

Og ventaaaaaaaa

Og plutseleg merkar eg at posten sitt gamle slagord har vorte meinigslaust og irriterande!

Jaudå, visst bur eg litt usentralt - ein heil time utanfor Bergen (for sjølv om posten sansynlegvis passerer meg på veg til Bergen, så må alt sjølvsagt innom der for å bli vidarefordelt). Og nei - Hamar er kanskje heller ikkje verdas navle sånn postmessig sett. Men at det skal ta ei heil veke for ei lita pakke å reise frå Hamar til ein stad "sør for Stadt" - det står for meg som heilt ubegripeleg!! Til Posten sitt forsvar kan ein jo sei at me har runda eit nytt år. Med ein heil og ein halv dag fri. Ok - det har "berre" vore 4 virkedagar frå pakka vart sendt. Men er det ikkje slik at posten skal leverast på 1 dag då? Det trudde iallefall eg. Og måndag, når neste sjangse kjem (og då har det gått ei heil veke!), då kjem eg til å springe etter postmannen med snøskuffa høgt heva om han ikkje har ein pakkelapp frå Unikhobby med til meg!

God laurdagskveld!

Sovna på post

Det er ikkje ofte Hedvig sovnar på fanget lenger (og prøv å sjå vekk ifrå den heller ufreshe mora med dobbelthakene!), og iallefall ikkje slik rett opp og ned :) måndag kjem nok som eit sjokk på oss alle, etter at me har sove til kl 10 heile jola, både store og små!

Små søte jolegåver

No skal eg liksom ta att for alle dei blogginnlegga eg ikkje kunne lage før jol, sidan alt eg laga i november/desember skulle vere jolegåver til diverse familiemedlemer som ofte er innom og les.

Under ser du to av dei (gåvene - ikkje familiemedlemene); to after eight-boksar som vart laga på nytt i mønsterpapir, og pynta slik eg håpar og trur at mottakarane kunne like det. Som eg nevnte i eit innlegg under: Diktet inni loket på den eine har eg brukt til det kjedsommelege i haust, men no har eg bestillt fleire nye tekststempel, som eg gler meg vanvittig til å henta ein dag i nær framtid!

Boksane er pynta med svirlar som er skorne ut med Silhouette-maskina mi, blomster, band av ymse slag, og så er alle kantar sverta med distress ink.

Akurat som dei tre gåvene under (eg laga ljosomslag og dekorerte fyrstikkøskjer - lysa er heilt kjøpt ;) ); små gåver som ikkje berre vert husafyll, og som eg håpar vert sett pris på fordi det ligg tid og gode tankar bak :)

Ikveld er eg og Hedvig "åleine" heime. Oda fekk vere att hjå bestemor og bestefar på ein storesysternyttårsferie, medan rosamannen allereie er igang med den lange oppkjøringa til NM for brassband. Du kan jo gjette kvar eg skal tilbringe kvelden, no som Hedvig er i seng? Jaudå, etter ein lynrask ryddesveip over 1. etg pilar eg opp på scrapperommet. Ikveld skal eg starte på eit nytt storprosjekt! Eg hadde eigentleg tenkt å scrappe jolebilder, men det får vente til ein annan kveld - eg klarar ikkje sitje å bruke mi heilt åleine-tid på å sitje framfor PC'en for å plukke ut og printe bilder.

Ha ein god fredagskveld!

Godt nytt år!

Eg har jo eigentleg ynskt blogglandia eit godt nytt år, men no gjer eg det igjen - med bilder frå nyttårsfeiringa vår.

Oda klarte nesten ikkje sovne igår kveld, og vakna klokka 6 idag tidleg i rein spennig fordi ho skulle gå jolabukk saman med tanta si og nokre små vener i ettermiddag. Fekk heldigvis lurt ho til å sove litt meir, men det vart likevel ein lang dag med venting før ho endeleg kunne ta på seg maska og gå runden til bestemor sine naboar. Ho hadde sunge "på låven sitter nissen" av hjartans lyst til alle som opna døra, og fånyttes prøvd å få dei andre små med seg i songen. Belønninga var mykje godt i sekken.

Ikveld har me ete pinnakjøt og hatt godt selskap. Hedvig la seg tidlegare på kvelden, medan Oda haldt ut heile vegen til midnatt. Ho hadde sterke anfall av den velkjende "ventesyken", og prøvde å fylle tida med m.a. å sende opp sine eigne rakettar (slik dei gjer i barnehagen kvar gong nokon har bursdag). Til slutt runda me nyttår med smell og røyk, og då syns ho eigentleg det var ganske skummelt med heile fyrverkeriet. Stjerneskot var derimot stor stas! Og utruleg nok - Hedvig vakna ikkje av larmen rett utom soveromsglaset... Med bilder frå overgangen til 2009 seier eg takk for det gamle og god natt!

Ein rosa årskavalkade

I desse dagar er det særs populært med årskavalkadar: Nyheitskavalkade, sportskavalkade, underholdningskavalkade - you name it!
Litt inspirert av dette, og av Emmeline sitt tilbakeblikk på interiøråret tenkte eg å lage min eigen kavalkade, frå året i det rosa universet.

Januar - lite å mimre om her ser eg. På denne tida blogga eg på mitt eige domene, men bestemte meg i månadsskiftet januar/februar for å flytte til blogspot. Eit par innlegg frå januar vart teke med i flyttinga, som eit med denne kule karaffelen frå Eva Solo.



I februar tok Oda mandlane, og eg hadde mykje tid på scrapperommet sidan rosamannen stadig var på øving og førebuing til NM for BrassBand.



Mars var både vinter og vår, med påske, skiturar og spirande liv. Ein strikkakjole vart til, og litt scrapping fekk eg òg tid til.



I april kom våren for fullt! Me hadde vekesvis med nydelege vårdagar, og plutseleg var me igang med hagearbeid og draumar om uteliv.



Mai - du skjønne milde. Det gode vèret fortsatte, og kva er vel vakrare enn milde mai-dagar? Eg og rosamannen var ei helg i vakre Stavanger - ei heil helg vekke frå våre søte små! Nasjonaldagen kom og gjekk, som den alltid gjer, og i hagen gjekk arbeidet fint framover



Juni kom, og med den kom regnet. Med regnet kom òg ugraset - enorme mengder av det! Planting i hagen, blomeshopping , og midtsommar i ausande regn. Lokal loppemarknad fekk eg òg med meg

Juli, sjølvaste sommarmånaden.

Me hadde mykje varme sommardagar, og bloggen var prega av blomar, hageliv og gode dagar.

Så kom august, og årets sommarferie gjekk til Hunderfossen og Biri. August er bursdagsmånaden for jentene mine. Månaden då eg skulle ta fatt på jobb igjen etter eit år i permisjon. Månaden då Hedvig skulle byrje hjå ei velrennomert dagmamma som kunne ta godt vare på ho. Slik gjekk det ikkje, men heldigvis ordna alt seg til det beste til slutt. I august fekk eg òg vere gjestebloggar på Norske Interiørblogger, der eg viste fram det nye kjøkkenet mitt.

Og i slutten av månaden starta snikkaren på arbeidet med å skifte kledning og vindauger i huset. Med andre ord - ein innhaldsrik månad!

September, starten på hausten. I rosaheimen handla det stortsett om èin ting - å prøve å male huset fort nok til å halde fylgje med snikkaren. Som verdas beste avkopling var eg på kurs, og scrappa mi fyrste stjernebok.


Så vart det oktober - månaden der eg sjølv har bursdag, og fekk silhouette-maskina eg hadde ynskt meg lenge. Men noko mykje viktigare hende òg - etter 6 vekers arbeid var snikkaren ferdig med huset, og sidan frosten sneik seg innpå oss var malesesongen òg plutseleg over. Sjølv halvmalt syns me det er finaste huset i bygda.


Plutseleg var me i november, og denne månaden vart det mykje scrapping. Fyrst ei heil helg i heimen utan mann og barn, og deretter kvar einaste kveld eg hadde høve resten av månaden. Det vart stjernebok, LO'ar, bokmerker og forskjellige kort. Alt saman så utruleg kjekt å pusle med!

Og så kom desember, med alt for mange planar på alt for lita tid. Førjolstid med tilstelningar, joleførebuingar og gåveproduksjon. Og midt i jolestria var eg i hovudstaden og hadde 3 fantastiske kursdagar. Ein hektisk men kjekk månad, som om ikkje mange timane er over.


Snart kan me skriva 2009 - eit heilt nytt år. Heldigvis veit me ingenting om kva det nye året bringer av gleder og sorger, oppgåver og utfordringar. Me kan berre håpa og tru det beste, og gå på med friskt mot klar for det som måtte koma.

Det har vore eit knallkjekt blogg-år, og eg syns det er utruleg korleis ein knyter band med folk ein kun "ser" gjennom innlegg og kommentarar i ei virtuell verd. Eg gler meg til fortsetjinga, og ynskjer alle medbloggarar og lesarar
eit strålande godt, fredfullt nytt år!

Det kimer nu til julefest..

Er det ikkje rart - no når det endeleg er jol, ja for det er jo i aller høgste grad jol endå(?), så er det utruleg mange som har mista heile jolestemninga, og eigentleg berre ventar på fyrste anledning til å lempe gran og nissar på dør. Her hjå oss sit nissane foreløpig trygt. Eg syns det er kosleg å ha jolatreet her med alle sine ljos, og likar å kunne tenne i staken som spreier den nydelege lukta av kongerøykjelse i heile rommet.

Idag på 5. dag jol var det tid for den etterkvart tradisjonelle jolatrefesten i grendahuset i bygda. Det brukar å vere eit "rotte-race" utan like, med fullt hus, hæla i taket og tenna i veggen. Det verkar som alle ungane i bygda får eit ekstra gir idet dei set beina innanfor døra i den store salen, og med det giret fylgjer det eit par ekstra knepp på volumet òg. Mange gongar har ein knapt kunna høyre seg sjølv tenkje i kaoset!


I år var det litt anleis. For det fyrste var det mykje mindre folk enn vanleg. Kanskje halvparten så mange som sist, og tru meg - lydnivået var svært mykje meir behageleg. Det gjekk endåtil an å føra ein samtale med sidemannen ( eller -kvinna)!

Eit sjakktrekk har vore å flytta jolatregangen til fyrst i festen - før ungane er fullstappa i sukker og e-stoff. I år fekk eg endåtil æra av å føra an i jolesongen. Det er jo eigentleg plankekøyring, men når halvparten av songane som ungane kan ikkje står i den alt for seriøse jolatresongboka måtte eg få enkelte innspel frå sidelinja for ikkje å havne heilt i bakevja.

Men litt seinare, då dei før nenvte e-stoff og sukkerbombene var inntekne, då var det ikkje lenger råd å stogga det like årvisse "spring-så-fort-du-kan-rundt-jolatreet"-løpet. Det du ser over er altså Oda i farta. Eg valde å ta biletet slik utan blitz, for verkeleg å illustrere tempoet det går i mot slutten av ein ekta jolatrefest. Vesle Hedvig i klumpete sko hang òg med, og var faktisk ikkje overkøyrd av nokon i den store malstraumen. Alt i alt var det ein særs effektiv jolatrefest; me kom, me song, me åt, dei sprang, me kjøpte lodd, dei fekk nissegodt, me trakk lodd, og vips - etter ein dryg halvannan time var gildet over. Eg kunne slepa med meg to småsure pappa-jenter heimatt, medan far sjølv gjorde si plikt som god bygdamann og tok ein slump dugnadsinnsats for å avpynta den store grana. Då er det berre å gle seg til neste år, då me igjen skal springa "rundt om en enebærbusk" ;)

Ha ein god romjolskveld!!