Heimelaga smykkeskrin

Man tager:
12 fyrstikkøskjer i høveleg storleik
2 einsfarga ark tynn scrappekartong
2 designerark, gjerne med mønster på begge sider
1 tom grandiosaboks
1 stk visdomsord - printa på kartong
litt sløyfeband
bokstavar trykt ut med QK stansetang
distress ink til elding av papir og kantar
nokre timar på scrapperommet med tålmod og arbeidslyst (og ingen av delane er noko problem når eg sitt der ;) )

På ei jolemesse i november såg eg ein minikommode laga av små fyrstikkøskjer. Den var laga som ein jolekalendar, med 24 øskjer (og det var Janne som hadde laga den). Den yngste svigerinna mi såg denne, og utbraut at ein slik ynskte ho seg. Det kan hende ho angrar litt på det no, men eg tok ho altså på ordet, og laga ein minikommode, heilt perfekt til småoppbevaring - smykkeskrin, hårstrikk/klemmer... u name it.

Du lurar kanskje på kva eg brukte pizzakartongen til? Jau, eg skar ut høveleg størrelse til å lage topp- og botnplate, som eg så kledde med einsfarga kartong. Litt distress ink (altså stempelsverte) rundt kantane gjev eit litt elda preg, og litt meir djupn i utsjånaden. Ein bit av eit mønsterark i turkis og brunt på toppen var nok dekor i seg sjølv.




Kvar skuffefront fekk ein bit av det samme papiret, og det fine med dobbeltsidige mønsterark er at ein kan få variasjon som heilt garantert harmonerer. Eg stakk hòl i alle frontar, og tredde med litt møye eit smalt sløyfeband igjennom slik at det skal vere lett å opne skuffene (og Merethe - om nokon går litt treigt - prøv med litt potetmjøl langs kantane. Eg har stor tru på at det vil gjere susen :) ) Distress langs alle kantar og skøytar skapar igjen djupn og ganske fine kontrastar syns eg.
Eit dikt, eller visdomsord om du vil, som eg nok har brukt til det kjedsommelige i det siste. Men eg syns framleis det er fint og høver i mange samanhengar - også her, til ei ung dame.

Gårsdagen er historie
Morgendagen er et mysterium
Dagen idag er en gave - Nyt den!

Så håpar eg berre at mottakaren vart nøgd, og kan få nytta denne vesle kommoden på eit vis. Det var iallefall kjekt å laga den!

Back on track

Så kom jola, slik den alltid gjer. I rosaheimen var der full aktivitet til litt utpå natta jolaftan, og me kom i mål med det aller meste. Førjolstida vart noko travlare enn eg hadde tenkt, men det er antakeleg ei fylgje av for store planar, kombinert med ein litt meir hektisk kvardag enn me har hatt før.

Uansett, me har og har hatt gode joledagar i rosaheimen. Jolaftan med Askepott og snikkar Andersen på dagtid, pinnakjøt, nisse og eit fjell av gåver om kvelden. Gode stunder saman med fleire generasjonar i familien, mykje glede og lått. Oda fryda seg over nissebesøket, medan Hedvig og pappen måtte ta seg ein tur ut i mellomtida - masker er skumle greier! Jentene mine haldt ut til seine kvelden med strålande humør! At dagen etterpå vart hakket meir traurig er vel ikkje noko å sei på, men sjølv då gjekk det overraskande roleg for seg. Og så kjem ein jo ikkje utanom gåvene - så utruleg mykje fint og flott og kjekt! Kvart år får eg ein litt flau smak i munnen når me utvekslar gåveposar med ulike delar av familien. Når me avleverer ein heilt vanleg bærepose, og får to store sekkar i retur kjennest det nesten ubehageleg. Eg håpar likevel at mottakarane føler dei får noko å glede seg over, enten det er heimelaga eller kjøpt, stort eller lite. Det er iallefall målet.

Eg er heilt nøydd å visa fram ei av gåvene mine, ei av dei eg fekk hjå rosamannen. Eg ante ikkje kva det var, og då eg pakka opp denne heilt fantastiske engelen spratt tårene i augo på meg - så vakker er den!! Så elegant, omtrent ein halvmeter høg, og utan menneskelege ansiktstrekk - NYDELEG!

Ei av Hedvig sine gåver må eg òg ta fram; bestefaren har nemleg laga gyngehest til ho, akurat som han gjorde til Oda då ho var like gamal. Dei er så fine, og det er så kjekt at jentene kan ha kvar sin - minst like kjekt når dei er vaksne som det er no.

Det er så lenge sidan eg har blogga no, at eg ikkje heilt visste kva ende eg skulle byrje i. Difor vart det det siste fyrst - sjølve joledagane. Eg har òg lyst til å vise fram litt av dei tinga eg har laga i gåver, og som er ein stor del av grunnen til at det har vorte så lite blogging siste månaden. Eg håpar ikkje blogglandia heilt har gløymt meg på denne tida, men at nokon finn vegen innatt til meg no når eg endeleg kan bevege meg rundt i eigen og andre sine bloggar igjen.

No gler eg meg til å ta runden og kikke på jolestemninga rundt i dei norske bloggarheimane, og håpar at alle har ei god og fredeleg jolenatt!