Tittitt!

jaudå, her er liv! Det er igrunn ikkje til å tru, men det har gått ei veke sidan sist eg blogga! Siste 7 dagar har eg faktisk knapt vore innom blogglandia meir enn 10 minuttar tilsaman. Det er LITE i rosaheimen. Men sånn går det, når dagane på jobb er frykteleg hektiske, og når kveldar plutseleg vert fyllt av møter, tur, og førebuing til jolemesse. (Sistnevnte kjem det meir om seinare) Som om ikkje det var nok starta fredagen klokka 05.50 med at Oda fekk omgangssjuka. Fyrste utbrot: i senga til mor og far....

Heldigvis er ungane mine effektive med sjukdom - det heile var unnagjort på tre timar. Etter det var ho berre trøytt og slapp, og sjølv om eg på ingen måte ynskjer å ha sjuke born, så er det faktisk ganske kosleg når 4-åringen helst vil kose med mamma heile dagen (bortsett frå at mamma då kanskje vert smitta òg?)


Det triste med å vakne av sjukdom var at jenta i over ei veke hadde gledd seg til barnehagen skulle arrangere kafè for foreldre og bygdefolk. Det såg ikkje lovande ut fredag morgon! Men som sagt, jenta er effektiv; Med eit par gode duppar på sofaen og ein forfriskande dusj var ho heilt klar for ein liten kafètur. Ho var bevisst på at dette ikkje var dagen for nærkontakt, sjølv om ho verka å vere frisk att. Og bank i bordet og kryssa fingrar - me håpar og trur ikkje at nokon stod i umiddelbar smittefare!



Med utslått storesyster var det minstemor som styrte showet. Og høveleg nok - ho fann fram stetoskopet. Ikkje så lett å veta korleis det skal brukast - kanskje ein skal ropa inn her?


Eg nevnte møter, ikkje sant? Det kan kanskje synast som redsel for å verte gjeranslaus, når mor iløpet av ei og same veke melder seg som vara foreldrerepresentant i barnehagen til storesyster, seier ja til å vere i nemnda for årets lokale jolemarknad, og stiller seg disponibel som leiar i det lokale korpset. Etter ein intensiv valkamp "vann" eg vervet på onsdag. Du veit - det er meg og Barak! hihi. I morgon kveld vert det styremøte i "Det hvite hus" (jada, humor på høgt plan, men eg klarte ikkje dy meg her i mitt nymåla hus).

No satsar eg på bittelitt rolegare tider og friske ungar, slik at neste blogginnlegg berre er eit par dagar unna.

Ha ein strålande sundag!

Hurra for 17. mai!

Nokon førebur seg til jol - eg likar å vere tidleg ute, så eg har byrja å tenkje på nasjonaldagen....






Neidå, det er ikkje so gale fatt. Eg har endå ikkje tilta heilt, sjølv etter ei helg med berre meg sjølv å snakke med. Ikveld er alt tilbake til normalen, med leiking, legging, og førebuingar til veka som kjem. Men før det - medan eg enno sat i mitt kreative kaos (det høyrest MYKJE betre ut enn berre kaos, ikkje sant?) Då lot eg prosjekt vere prosjekt, og laga ein heilt vanleg LO igjen. Det er ei stund sidan sist..

Eg hadde printa ut bildene frå 17. mai i år, ja for eg ligg alltid nokre månadar bak når eg skal scrappe bilder (faktisk så har eg lurt på å lage ein heilt vanleg album til kvar av jentene - ikkje scrapping, berre for å få med litt fleire bilder. Eg rekk jo ikkje å scrappe alt!). Eg hadde òg kjøpt nokre skikkeleg fargesterke ark for ei tid sidan, som eg håpa passa til dette formålet. Og det gjorde dei!


Det er svært sjeldan eg klarar å lage ein heil LO på ein kveld. Ikkje fordi den nødvendigvis er SÅ tidkrevjande, men fordi eg treng å la det modnast litt. Omtrent kvar einaste gong eg lagar noko kjem det til eit punkt i prossessen der eg tenkjer at "dette vert berre tull, eg kan berre kaste det". Så eg forlet scrapperommet, minst over natta, men helst over eit par dagar. Når eg kjem att løysnar det sakte men sikkert, og vips så var den ferdig. Derfor vert det stortsett slik at eg gjer ferdig ein "gammal" og startar på ein ny, dei kveldane eg scrappar.



Men idag gjekk det fint; Ein dobbel LO på ein time eller to. Hurra for Silhouette, som på ein augneblink skar ut fine bokstavar og tal til meg! Teksten er printa på bazzil-ark, og mønsterarka ........heiter noko slikt som "Quilted Garden", men som vanleg hugsar eg ikkje kven som har laga dei.


Eg fann ut at sidan papiret var så livleg i seg sjølv ville det verte overkill med ekstra pynt. Trur dei skal få vere slik. Som ein liten detalj skar eg rundt eit par av blomane som låg akurat der eg ville ha bildet av jentene i graset, slik at effekten vart litt 3-dimensjonal(?).

Då er det berre å pakke barnehagesekkar og tusle til sengs. Imorgon er det ny måndag, ny veke - nye moglegheiter!!

Natti!

It's a perfect day

Litt misvisande tittel - i skrivande stund har nemleg idag blitt igår, det er mørkt hjå alle naboane og ute snør det faktisk litt. Ein kunne verte i jolestemning av mindre. Eg har fleire gongar teke meg sjølv i å sjå på klokka og tenkje noko slikt som at dersom eg skal klare å stå opp imorgon må eg leggja meg no. Men så hugsar eg på at eg treng faktisk ikkje stå opp før eg sjølv vil. Ikkje imorgon heller.

Det har vore ein perfekt dag, med kosleg scrappebesøk som det store høgdepunktet. Eg anar ikkje kor lenge me har snakka om det, at me måtte få til ein scrappedag - men idag var den historiske dagen. Rønnaug kom med scrappesaker i bøtter og spann, bokstaveleg talt. Men ikkje berre det - ho hadde til og med med seg gåver! Kanskje er det difor jolestemninga truar med å leggja seg over rosa-heimen? Uansett, Rønnaug hadde nok ein gong laga ei av sine nydelege gåveboksar - med eit passande ord utanpå, og eit herleg utval kakao oppi.


Er den ikkje kjempefin?????

Som om ikkje det var nok, hadde ho med seg ei lita jente til meg. Ei som så gjerne ville flytta inn hjå meg, som ho sa. Det var ingen kven som helst, men ei nydeleg lita frøken som kom i posten direkte frå hänglar & stänglar. Eg vart så rørt og glad over så nydelege - og heilt uventa - gåver! Tuuuuusen takk, Rønnaug!

Når eg såg korleis Rønnaug stempla, brukte embossingpulver, og deretter måla stempla kjende eg på meg at DETTE vil eg òg prøva. Men å komma på å gjere det medan ho var der med alt ustyret tilgjengeleg? Neidå, det ville vera for lett.. Neste gong eg skal handla scrappesaker må det bli stempel-utstyr. Tru om eg kan sei til alle eg kjenner at eg snart har bursdag igjen? Ein bitteliten bonusbursdag, berre? Hihi, nei - det er vel best å halde seg til spelereglane, og eit knapt års tid med bursdagen. Stempelutstyret derimot - det kan IKKJE venta så lenge.

Medan Rønnaug var her fekk ho arbeidd med opptil fleire prosjekt, m.a. ein nyyydeleg adventskalendar, slik som Elisabeth har laga. Sjølv har eg jobba med ei stjernebok nesten heile dagen, som eg held på å fullføra no. Men, sidan den skal vere til jolegåve, og omtrent halve slekta kikkar innom på bloggen min i ny og ne, så kan eg ikkje visa den fram før etter jolaftan. Istaden kan eg visa deg korleis det no ser ut på kjøkkenbordet.
Ein kan jo spyrja seg om det er nødvendig med så mykje rot rundt seg? Det er det sikkert ikkje, men så skal ein jo ha alt tilgjengeleg då... Det er ikkje mange scrappeting att på scrapperommet mitt, det kan eg sei deg. Og kor mange gonger eg har vore opp og henta "nett litt meir" anar eg ikkje. Det skal få stå til imorgon, og kun ryddast vekk rett før gjengen min svingar opp framom huset. Då har mor fått ei vitamininnsprøyting som bør vara ei heil stund.