laurdag 4. oktober 2008

Det er min dag idag...

jepp, idag er det den dagen i året som er berre min. Dvs, eg deler den m.a. med Alicia Silverstone, og sikkert eit par andre òg, men det får vel heller gå.

Det er ikkje nokon rund dag i år, langt derifrå. Men eitt år eldre har eg vorte - litt fleire erfaringar er gjort, både på godt og vondt. Eg føler meg vel etterkvart vaksen, her eg sitt med hus og bil, mann og 2 ungar, og lån til eit godt stykkje oppover pipa. Likevel er eg visst ikkje eldre enn at dama bak kassa på Vinmonopolet spør meg etter legitimasjon for å kjøpe ei flaske raudvin, endå eg passerte den aldersgrensa for heile 10 år sidan... Eg vert alltid litt full i lått, då. Og ho vert tilsvarande lett raudmussen i kinna over å bomme såpass grovt. I det siste har eg byrja å ta det som eit kompliment.

Dagen har vorte feira med loppistur, nokre kjekke gåver, og arbeidshjelp frå svigers. Alle desse tinga kjem eg tilbake til, men akurat ikveld vil eg vise to av gåvene eg fekk idag. Jentene mine hadde på mystisk vis komme seg til Panduro-butikken i Bergen, og kjøpt med seg både ei mappe til å organisere papir, og ein album til å setje inn ferdige LO'ar i. Heilt perfekt! Desse to gåvene vart overrekt på sengekanten, etter at Storesyster hadde framført "happy birthday to JUL" av hjartans lyst.


Den andre gåva er frakta heile vegen frå Lofoten, der svigermor ikkje kunne gå ifrå den i sommar, fordi ho visste at den ville passe perfekt til meg.

Ein nydeleg glas-engel har flytta inn hjå meg idag! Tusen tusen takk!!


Imorgon har eg invitert foreldre/svigerforeldre og eit par bestemødre på lunch. Det vert i all enkelheit, men det er no likevel litt kjekt å samle dei som står oss aller nærast. Men fyrst imorgon skal me til kyrkjes, der Storesyster skal få 4-årsbok. Ho gler seg masse, og føler nok at selskapet etterpå er litt for å feire ho òg.

Ha ein nydeleg laurdagskveld!

torsdag 2. oktober 2008

Nydesigna award!

Anna Lisa har designa denne skjønne award'en, og eg var så heldig å få den hjå Tove for eit par dagar sidan. Så kjekt!! Eg veit så altfor vel at eg har vore litt schlækk med å dele awardar vidare, men det har samaheng med at "alle" har jo fått dei, og då er stasen litt vekke syns eg(altså, ikkje stasen ved å få den, men ved å dele den ut). Men denne er jo splitter ny, så no skal eg vere flink jente og fylgje opp!


Har gått og fundert litt på kven eg ville gje den til, sidan den skulle delast ut til 5 nye bloggarar som står mitt hjarta nær, men her er altså lista:

I eit hus i ein dal - fordi ho skriv så varmt og nært om kvardagslivet, og små og store funn på garden ho bur på
Me&Molly - som skriv så drivande at eg må lese fort fort for å halde fylgje, og som alltid framkallar ein god latter.
Rønnaug, som lagar dei finaste oppmuntringar med papir i alle variantar
Blåbærpai - med sine knallfine bilder og skråblikk på kvardagen med guteflokken
Troll og ting - her er eg sjølvsagt litt inhabil, men eg syns det er ein flott blogg med masse fine hobby-ting og bilder frå garden.

Alle desse er bloggar eg innom så fort det er noko nytt å lese. Det finst fleire (sjølvsagt alt for mange - ikkje rart at tida går ifrå meg *kremt*), men ikveld vart det slik.


Idag kom det noko VELDIG kjekt i posten, så kvelden har om mogleg gått endå fortare enn vanleg. No er det berre å komme seg i seng så ein har sjangs til å slå opp augene når alarmen går klokka 6 imorgon. For du kan skjønne det at sjølv om me har fri fredagane kan ikkje småjentene leggje seg roleg ned att når far skal alt for tidleg opp for å gå på jobb. Då er det opp og hopp!

Og så er det fredag og helg igjen - nyt den!

tysdag 30. september 2008

Det går hardt på englane...

Ja, det er ikkje spøk å vera engel i rosa-heimen for tida. Eg har jo fått (og kjøpt) nokon etterkvart, den eine vakrare enn den andre. Og eg vil sjølvsagt ha dei framme, så eg kan sjå på dei i ny og ne.

Men med to over middels aktive jenter i huset har englane ein tøff kvardag.
Den eine engleguten eg kjøpte på Biri i sommar mista den eine venga si for ei veke eller to sidan. Han stod på hylla si og ante fred og ingen fare då hylla plutseleg vart flytta av små hender som tok litt for hardt i skapdøra under han. På hovudet opp i vaskefatet bar det, men det var lite vatn å fjelga seg i, så fallet vart hardt og brutalt. Dermed var det gjort, og sorga i heimen var stor.

Hakket verre gjekk det med den vakre engletrioen min, som eg òg fekk i sommar. Dei stod midt på bordet, i behørig avstand frå små og litt større barnehender, men når jentene leikar under bordet og treng noko å halda seg i, ja då er duken nærast. Og med duken kom heile trioen susande gjennom lufta, så den eine av dei tre gjekk ned for teljing. Storesyster trøysta mor ei heil stund, heilt til ho plutseleg kom på at det var ho sjølv som nok hadde drege i duken som førte til uhellet. Rollene vart bytta, og mor måtte trøysta storevetlejenta med at det var ingen si feil og at det sikkert går an å lime. Det er ganske reine brot på begge to, så eg satsar på at litt fingernem liming gjer susen.


Nei, takka seg til uknuselege telys-lykter høgt på veggen. Dei må det vel gå bra med.

Til helga skal eg og Trollkåno på loppemarknad i sjølvaste Hardanger - det blir kjekt, det! Kanskje dukkar det tilogmed opp ein liten engel som vil fylgja med meg heimatt?

søndag 28. september 2008

Sundagspjatt

Det er sundag kveld, regnet piskar mot ruta, og det er ikkje lenger nokon som helst tvil om at det er hausten som har teke over. Dei tusen lauva i hagen er bevis godt nok. Men det gjer meg ingenting; eg vert like glad for hausten som eg vart for sommaren. Glad for at det mørknar utanfor vindauga, for at eg ikkje treng lage meg ei unskyldning for å sitte med blogging eller scrapping, eller noko anna eg har lyst til. Glad for skarp morgonluft og fargesprakande natur. Glad for fyr i ovnen, og levande ljos. Desse to står på kjøkkendisken min, og når eg og jentene har litt rolege morgonar tenner me gjerne ljos til frokost. For då vert det så kosleg, som Oda seier.

Idag var desse ljosa tend klokka halv åtte. Då hadde eg og Hedvig vore våken i nesten to timar, etter ei litt for kort natt. Oda kom tuslande ca 7, og eg veit ikkje mykje som er koslegare enn morgontrøytte, kosesjuke ungar. Smygande små armar som berre vil halde rundt og stryke litt, mens dei stel litt varme frå mor før aktivitetsnivået tek seg opp.

Eg må innrømme at me er ikkje så gode på heimesundagar. Men det er vel kanskje ikkje så uvanleg at ein føler ei trong til å lufte vitet litt iløpet av ein dag? Å gå 4 stykkjer oppå kvarandre heile dagen, fordelt på stove og kjøkken blir fort litt bale, så sundagane likar me å finna på noko. Ta ein tur, reise på besøk, eller få besøk. Når sundagsbesøket vert kombinert med god middag og ein god prat er det jo heilt topp!

(foto: Oda)

Og så har eg byrja på eit lite strikkeprosjekt. Strikkelysta mi gjekk seg litt vill saman med strikketøyet som forsvann. Strikkelysta kom tilbake, men strikketøyet har enno ingen sett.. Iallefall, dette skal verte leggvarmarar til Oda. Ho elskar å gå i kjole og skjørt, og når det no vert kaldare syns eg det er greit at ho har noko meir enn strømpebukse/stilongs oppover beina. Ho har leggisar i rosa og svart som H&M har strikka, men no prøver eg sjølv. Noko å gjere for mor, og så kan ein jo velje farge sjølv. Skikkeleg turkis syns eg er kult, og er kjempefint saman med rosa, som snuppa har mykje av ;)


No ventar Varg Veum på meg, og med strikketøyet i hendene og Rosamannen ved sida mi skal eg tilbringe denne vekas siste timar saman med han.

Med inn i ei ny veke får du eit nytt dikt av Jakob Sande - God kveld!


Voggevise
(Frå havkanten.)

Milde makter bak stjernebru

- veik er ei vesal skute -
vern den vesle mot havsens gru
- far er ombord der ute -


Stjerner, lys over leia hans
- grunnbrott i natta blinkar -
fyll hans augo med stjerneglans
- draugar frå skjeret vinkar -


Linne vindar stryk inn frå sør
- skuta på skjeret driver -
Kjæl hans kinn, gjev han lagleg bør
- tungt ho i hav seg hiver -


Lange, duvande båredrag
- stammen står høgt i veret -
vogg han lint når det lir av dag
- jarnkjølen høgg i skjeret -


Vogg han varleg og gjev han fred
- skavlane glefser grådig -
kvil deg, hav, no gjekk sola ned
- Gud vere sjela nådig -

Related Posts with Thumbnails