Eitt vindauga vart til to

Endeleg har det skjedd! Det store stygge stoveglaset mitt har vorte bytta ut med to fiiine sprosseglas. Foreløpig får me jo ikkje SÅ mykje gleda av det, sidan alt me ser er blå presenning. Men fint er det jo likevel. Som fylgje av utskiftinga må me ta eit oppgjer med huntonitt-hel.... (eh..nei...passe srpåket, ja).... me må altså ta eit oppgjer med huntonitt-galskapen frå 50-60 talet snart. Me veit at bak platene ligg det tømmer, og me håpar at denne eignar seg til å stå fram i all si prakt, med ein dæsj lys maling på toppen. Vart inspirert av hvorfor ikke sitt liknande prosjekt, og så er det jo veldig mykje billigare med maling enn med plater og tapet og maling og alt det andre me kunne ha klæsja opp på veggen. Så, me håpar altså at tømmeret bakom er fint!


og apropos fint - her kjem 3 bilder av noko av det finaste eg veit. Ein travel eittåring i kjole som tante strikka til storesyster. I heilt kjend stil på siste biletet - full fart over golvet med armane til vers.

God laurdagsnatt!

Neeeeeeeeeeeeeeei!!!!!!

Går det verkeleg an? Å vere så korttenkt, å ikkje passe betre på.

Eittåringen min når stadig høgare, stadig lenger inn, stadig nye ting. Og eg må innrømme at det er ikkje alltid like lett å hugse på. PC-bordet har liksom alltid vore ein fristad. Alt ho ikkje skulle ha tak i vart lagt der sånn i forbifarten (og ja, det er alltid fullt der!).

Måndag ettermiddag ropte Oda på meg med panikk i stemma "Mamma, Hedvig har fått tak i kameraet ditt!". No kan ein jo spyrje seg kvifor eg la kamera der i heile tatt, men det var altså fordi eg likar å ha kamera lett tilgjengeleg. Veldig lett tilgjengeleg... Idet eg kom stormande inn tok den flinke storesystra kamera ifrå veslesyster og plasserte det endå eit hakk høgare opp - på skrivaren. (Argh, at me alltid skal drive å legge frå oss ting over alt!!) Eg takka ho djupt og inderleg, og tenkte ikkje meir over saka, for alt såg jo ut til å vere i sin skjønaste orden. Heilt til ikveld.

Rosamannen fekk i oppdrag å ta bilder av den ny-strippa tømmerveggen på framsida av stova. Den er nemleg i ekte gammalt lafta tømmer! (og til alt overmål i god stand - hurra!) Men, det gjekk ikkje mange minuttane før mannen kom innatt med uforretta sak; kamera ville nemleg ikkje fokusere. Og ja - eg snakkar om min høgt elska speilrefleks, EOS 350D. Eit par blikk på den svarte klumpen var nok til å slå fast at det ikkje var så rart om greiene ikkje klarte å fokusere - heile linsa var jo skeiv!!
Og plutseleg ramla mandagsepisoden inn i hovudet - sjølvsagt hadde kameraet gått i golvet då Hedvig fekk tak i det! For å illustrere kor fortvila eg vart, så kan eg fortelje at det vart både snørr og tårer. Eg anar ikkje om slikt går an å reparere, eller kva kostnad det evt vil bli. Eg veit berre at noko ny linse vert det ikkje med det fyrste. Eg har ei til, men objektivet der er 70-300, så om eg skal ha meir enn detaljbilder må eg gå laaaaaaangt frå det eg skal ta bilde av. Når eg skulle ta bilde av huset måtte eg 50 meter bort i vegen......

Hulk!!

For den som har godt syn: Eit glimt mellom presenning og stillas av den gamle laftastova med det store stygge vindauga, eit glimt av det heilt nykledde "arkje" (og den nydelege utsmykkinga i mønet), og til slutt huset slik det ser ut ikveld...

Eg har laga stjernebok!

Det er med ikkje så reint lite stoltheit eg presenterer mi aller fyrste stjernebok. For den som ikkje har hørt om stjerneboka før, så er det eit mini-album, laga frå grunnen. Eg har bretta, limt og sydd, klypt, bretta og limt litt meir.

Laurdag var eg på kurs med Janne, og ho lærte oss teknikken med å lage ei bok av x antall papirbitar. Desverre vart kurskvelden så alt for kort, så omtrent all pynting og slikt har eg gjort heime ikveld. Fargane er så totalt anleis enn det eg pleier å bruka, og det var kjempekjekt! Ingen tanke for å gå ut frå fargane på bildene, berre at fargane i boka skulle harmonere sånn nokonlunde innbyrdes.

Alle bileta er av Hedvig, forresten. Eg visste ikkje heilt kva bilder eg skulle plukke til kurset, så eg fann ut at 7 bilder som viste utviklinga hennar var ein fin ting. Eg ville at bileta i stjerneboka skulle ha ein samanheng. No ser eg at det slett ikkje var nødvendig, men det er jo litt kjekt å ha ein heilt eigen minialbum som dokumenterer kor uendeleg fort tida har gått.

No gler eg meg berre til å ta fatt på neste stjernebok - men det vert ikkje ikveld!

Konkurranse hjå Sessan

Og konkurransar likar me jo!

Når det er snakk om toalettmappe frå Lisbeth Dahl seier eg jo heller ikkje neitakk. Då får det heller våge seg at konkurranse-teksten er på svensk ;)





❦ Jag är med & tävlar om en Lisbeth Dahl necessär från ❦
www.zottys.se
hos
www.sessanochprinsessan.com
Tävla du också vet jag ☺

(konkurransereglane finn du hjå Sessan)

Nattarbeid

Når dagen får for få timar lyt ein ta arbeidslampe og seine kveldsstunder til hjelp. Og ja - han står på ein planke ut frå stillaset i den høgda eg tok bilder frå igår.....