Eg skal flytte!

Hugsar du denne?

Ikveld var ho her, jenta som ville forlate mor og far for å prøve lukka ein annan stad når heile verda gjekk ho imot. To gonger har ho byrja å kle seg for å reise frå meg - flytte til den to år eldre kusina si....

Den siste veka har vore litt tøff, både for storesyster og for mor og far. Me har verkeleg forstått kva ordet "separasjonsangst" innebèr, og det verste er at det i bunn og grunn er mi eiga feil; Måndag kveld sat eg på platningen om kvelden, mens jentene sov på kvart sitt rom. Storesyster i mi seng, og der har me ikkje babysitter. Ho vakna (heilt uvanleg), ropte på mamma - men mamma kom ikkje. Etter ei stund sprang ho inn på rommet sitt, og der hadde me babysitter ståande hjå Hedvig. Panikken var fullkommen, og lang historie kort, så har eg hatt "frimerke" sidan då. Jenta er livredd for at eg (me) skal reise ifrå ho, og slepper meg ikkje ut or syne.

Dette resulterer igjen i visse problem ved leggetid. Kvar gong me prøver å forlate rommet får ho panikk igjen. Legging, som før var ein enkel affære, er no forandra til eit to-timars mareritt. Ikveld tok det faktisk 2 1/2 time før det endeleg vart stille! Då hadde eg godsnakka, vore streng, kjefta, trua, trygla og grete - alt for å få jenta til å leggje seg ned og late att auga som var breiddfulle av sovestøv. Ho på si side er ikkje nokon liten tosk, og i tilegg til redsla ho har for å verte forlatt, kan ho ALLE triksa i boka "Korleis få sympati hjå mor og far" - du veit den som alle born vert utstyrt med frå 2-3 års alder... Av utsagn frå kvelden kan eg nemne:

• Jammen mamma dåååå (sagt søttenhundreogørtifjorten gongar, med svært oppgitt tonefall)


• Eg er litt redd


• Eg er litt trist


• Eg savnar pappa


• Eg får ikkje sove


• Jammen mamma, nokon gongar får me berre ikkje sove


• Eg vil vere voksen ikveld


• Eg vil gjere voksen-ting (etter ei bøn frå faren pr telefon om å leggje seg, så mor fekk rydde og gjere andre "voksen-ting" )


• Det hjelper ikkje


• Det einaste som hjelper er pappa


• Eg vil berre vere med deg mamma, derfor kjem eg nedatt heile tida


• Du er slem!


• Eg vil ikkje sjå deg meir


• Eg vil ikkje bu her meir


• Eg skal flytte


• Eg vil ikkje høyre den stemma meir

Ja...ho er forholdsvis velformulert, den store vesle jenta mi. Og meget bestemt - kor ho no har det ifrå. Imorgon lyt me leggje om taktikken rundt legging, for det er svært begrensa kor mange slike kveldar ein klarar utan å verte koko... Det mest positive var at når ho fyrst sovna, var det med vissheit om at me var bestevener igjen, og at eg aldri vil reise frå ho. Om ho berre ville hugse det imorgon........

På ein ellers litt trasig laurdagskveld kunne det nesten ikkje verte verre når eg oppdaga at det verken var sjokolade eller chips i skapet. Då er det jammen kjekt med ei snill mamma som på vegen heim kjøper med seg begge deler. Utruleg kor det hjelper på humøret - mmmmmmm

Det perfekte gåvekortet

Igår, på det før omtalte lunchmøtet fekk eg ei aldri så lita påskjønning for litt jobbrelatert ekstrainnsats. Heilt uventa, og ekstra kjekt. Men ikkje nok med det - det eg fekk var det perfekte gåvekort i desse dagar;



500 kr på eit lokalt gartneri. Hurra! Eg som går her og drøymer om blomar og busker, gjett om eg skal ta turen til gartneriet ved fyrste anledning :)

Det er jo eigentleg ei gjentaking til det kjedsomelege, men me har hatt nok ein fantastisk sommardag idag. Og no når Hedvig er frisk har eg etterkvart våga å late ho sleppe unna med litt mindre klede på. No, når me endeleg ser på vèrmeldingane at det nærmar seg regnvèrsdagar, har eg tilogmed komme på at me faktisk hadde liggande litt sommarkle i den rette størrelsen på loftet. Korterma bodyar, eit par fine drakter, og eit par skjønne sommarkjolar. Den eine er så sommarsleg og herleg at han måtte få vere med her:



Imorgon skal me ta turen til ei av nabobygdene og sjå på folkelivet når det er marknadsdagar der. Det vert visst både sirkusoppvisning og meir til - då skal sommarkjolen på, tenkjer eg. Så får me sjå, då, om sola finn vegen gjennom skyene att etter nokre gode regnvèrsdagar, slik at me får brukt sommarkleda litt meir no når eg endeleg har somla meg til å finne dei fram.

Lunchmøte og skrytebilder

Sånn eigentleg er eg i permisjon, nyt dagane heime med Hedvigen vår. Men, av og til får eg små koslege påminningar om at til hausten ventar jobben på meg igjen. Eit kontor fyllt av gode kolleager og spanande arbeidsoppgåver - ja, eg gler meg faktisk! Idag var ei slik påminning. Lunchmøte hjå ein god kollega, med god blanding av sak og prat, deilig sommarmat og det upåklagelege sommarvèret. Hagen me var i er heilt fantastisk! - kjempestor, og heilt flat, med plass til både frukttre og ulike grupper stolar og bord i sol og skugge. For meg med min smålåtne, brattlendte hageflekk var dette som ei stund i paradiset :)



Ser ikkje dette herleg ut?



Så får de bere over med meg, men eg nok nøydd til å skryte av jentene mine ikveld òg. Oda med korketrekkarane og sine mange gode kommentarar, Hedvig med sitt strålande smil og stadig nye framsteg.


Hedvig var med på møte idag, og med det same me kom var det riktig så idyllisk der ho sat og leika i skuggen.




Etterkvart var ho ikkje fullt så fornøgd med at mamma ikkje hadde tid til å sitte i graset med henne.


Etter ein lang dag med sol, sveitte, og for Oda sin del - store mengder sand (Er det ikkje merkjeleg - den skitnaste ungen i barnehagen, sommar som vinter, er alltid min!) er det både godt og nødvendig med eit bad. Hedvig er litt forskrekka over at det kjem vatn i fjeset kvar gong ho viftar med armane..


Eg trur ikkje det finst betre lukt enn den av reine, nybada ungar med bar hud og fuktig hår!


Oda er i ein skikkeleg "gjere meg finast mogleg for fotografen"-periode. Veldig naturlig!


Heilt til slutt, to bilder frå før i veka:

Storesyster fortener ein skikkeleg suss - på nasa, eller var det munnen? Ja takk, begge deler!


Oda i svevet


Takk for seg!

Småplukk

Det er ikkje småplukk i fysisk forstand, det eg viser bilder av idag - tvert i mot!

Denne gamle "kjipa" (eit typisk dialekt-ord som sikkert aldri vert nedskrive nokon stad, og derfor ser heilt merkeleg ut..) stod i uthuset vårt. Litt hòl og skavankar har den, men den har gjort nytten mang ein gong, til oppsamling av småplukk. Mannen ynskjer seg ei ny, men då må me vel på handverksmesse eller liknande..



Så var det desse skiferplatene, då. Dei låg i det gamle skuret som stod der platningen no står. Har sikkert vore brukt rundt ein ovn eller peis ein stad? Me la dei vekk då me rydda platningen, og inntil igår har dei kvilt seg i lyngen. Dei er utruleg tunge! Eg skulle tøffe meg litt for mannen og lyfte dei på eiga hand.....ikkje spesiellt lurt, nei. Heldigvis ikkje ny strekk i ryggen, berre litt stiv. Og neste gong skal eg berre inrømme at "jau, du er nok sterkare enn meg"..



Her er "fjellet" mitt, som eg har kosta reint for jord og sand. Kanskje kan ei skiferplate ligge oppå her, med litt støtte av boltar i stein? Syns denne vesle knausen utgjer ei fin, naturleg hylle. Ser lett for meg litt blomar og ei lykt her..



Legg merke til at me har grusa kanten utom platningen, slik at me får ein litt reinare overgang. Om du hugsar korleis platningen er plassert i terrenget skjønar du nok at det ikkje vert så mange bøtter pr kveld opp hit - det er tungt!

Og så var det rote-kroken då, der alt kappet ligg no foreløpig. Her ser me òg for oss ei form for oppbygging, eit lite platå eller ein benk. Kanskje kjem ei av skiferplatene til nytte her?



Igår kveld var det perfekt å sitte på platningen med leskande drikke og eit par slag backgammon - me må jo berre nyta sommarkveldane!

Ha ein nydeleg sommardag, de der ute i blogg-verda - og Tusen takk for alle kjekke kommentarar eg får, det gledar masse!

Ein stor, våt suss

Mmmmm - ingenting er som ein, stor, våt suss frå barnemunn. Gjerne ispedd litt tenner og slev :) Dei siste dagane har Hedvig vorte ein ivrig sussar, og mor får stadig våte flekkar i fjeset eller aller helst på haka, etter ein suss med vidopen munn.



Iløpet av dagen idag har snuppa vorte i betre form. So og sei feberfri ved leggetid lovar godt for morgondagen, håpar eg. Og med stigande form kjem òg utforskartrangen attende. Ho reiser seg alle stader det er noko å halda fast i (her er det ingen krav til stabilitet, ei tom kleskorg eller ei kjøkkenskuff er like godt som noko anna), og syns det er stor stas med alt ho får tak i. No er ingenting trygt lenger!

Ikkje så reint lite kry, når ho kjem seg opp og kan utforske alle løyndomane der oppe i høgda :)

Det vil jo ingen ende ta!

Me, som vanlegvis kan sutre og klage over det sure regnvèret me alltid har hengande over oss, har no hatt fint vèr i halvannan månad i strekk! Sola har varma oss og gleda oss med sitt nærver, kun avbrote av ytterst få regnbyger. Og her er vèrvarselet for neste 10 dagar:

For min eigen del klagar eg ikkje - eg nyt sommardagane, og må kun passe på å vatne plen og blomar. Men stakkars bønder, som får bøane avsvidd før avlinga rekk å koma opp. Det kan bli hardt å vere sau til vinteren, om ikkje dei overstadig gåvmilde vèrgudane snart strør sine edle dråpar over Vestlandet igjen. Berre litt, sånn at me vert minna på kor godt me har det ;)

Kreta at home - kjenn den gode lukta!

Sjå på dette bildet - kjenner du den gode lukta? Av souvlaki/kebab?



For to somrar sidan var me på Kreta. Med oss i kofferten heimatt hadde me litt diverse krydder - m.a. souvlaki-krydder. Ikveld hadde me lyst på "noko anna", og mannen min er ikkje så verst når det kjem til å lage noko nytt - noko me aldri har hatt før.

Kjøttdeig, souvlaki-krydder og bittesmå bitar av skikkeleg pepperonipølse - og så på grillen.
Tilbehør - pitabrød og tzatziki (eh...orkar ikkje sjekke ordboka). Nytast saman med avkjølt drikke på ein varm sommarkveld på ny platning i godt selskap. Det smakte akurat som souvlakien me fekk på Kreta, og med den rette temperaturen i lufta sat me igrunn berre og venta på at folkedans-truppen skulle koma og underhalda oss :)



Fortsatt god helg!