Den perfekte påskeaftan

Det var nesten ikkje til å tru - då eg omsider klarte å true opp augene, og dra med meg kroppen ned til storesyster (som allereie hadde sett eit par teiknefilmar på Disney Playhouse), innsåg eg at det var intet mindre enn det perfekte påskevèret. Snø, 7 minusgrader og strålande sol frå knallblå himmel. Jaudå, mannen skulle få sove litt frampå, men med dette vèret kunne me ikkje kaste vekk dagen med soving - me måtte ut på tur! Ting tar tid, men me kom oss til slutt ut dørene; Pølser, kakao og kvikk lunch på plass i sekken, saman med stormkjøkken og ekstra gensarar til oss alle.

Som forrige sundag gjekk turen opp til løypene hjå min kjære kollega. No hadde me jo litt meir erfaring, og veret var endå finare, så dette berre måtte bli bra! "Timinga" vart akurat slik at me haldt Hedvig våken til sekken og bilen var pakka, og dermed sov ho i 3 timar mens me fekk prøvd både ski og stormkjøkken. For sikkerheits skuld hadde me med solbriller til ho, som ho fekk låne hjå snille storesyster. Ganske kul! :)


Det er altså ei knapp veke sidan Oda for første gong hadde ski på beina, og idag såg me verkeleg framgang! Det merkast òg godt på humøret og pågangsmotet; Jenta gjekk med ski på beina utan stans heile den fyrste timen....



Då var det tid for pølser og kakao bak ein liten knaus. Me rigga oss til (sikkert ikkje meir enn 50 meter frå gardstunet, hehe), og typisk nok var det den tida der "alle" skulle avslutta skituren og gå heim til middag. Følte oss vel litt teite akurat då, men kva gjer vel det når me kosar oss slik!


Oda hjelper til med å finne fram maten..



..og pølsene smakte verkeleg godt etter fysisk forstring.



Oda ville gjerne gått meir på ski, men ho fraus, Hedvig vakna, og eigentleg burde me komme oss heim for å rekke familiemiddagen hjå besta og besten, så det vart berre ein kort-kort tur til. Men no veit me iallefall at me har moglegheita, utstyret, og at jenta likar det, så då vert det kanskje fleire turar i nær framtid?

In action

Ja, ikveld har eg spelt kyrkjekonsert. Eg og flygelhornet mitt, saman med syngedame-besteveninna mi frå vidaregåande. Ein pianist-/lys-/lydmann var òg med på konserten (strengt tatt var det vel hans initiativ?)som varte ein drøy times tid. -Og det var så kjekt!! Diverse songar og salmar, kjend og ukjend, med skikkeleg lys og lyd, og ganske masse folk. Veldig fin stemning vart det, utan den obligatoriske halv-applausen som ofte vert på kyrkjekonsertar. Men etterpå, DÅ fekk me applaus - publikum var strålande nøgd. Ikkje ofte eg får anledning til å gjere slikt, men jammen gav det meirsmak!

Ja, og så vart eg minna på kor mykje eg savna veninna mi, som dei siste åra har hatt base i Oslo. Skulle verkeleg ynskje ho var nærare, så me kunne møtast mykje oftare.

Påskekos

Idag har det snøa ustanseleg! Det er merkeleg - akurat idet ein verkeleg byrjar å tru på våren, så får du eit slag i trynet - "lurte deg!". No ligg det 20-30 cm nysnø der ute, som ventar på å regna vekk. For det er vel liten tvil om at så snart det har komme såpass snø at ein kan bruka den til noko, så startar regnet?

Når det er sagt, så har me då visst å nytta snøen idag. På føremiddagen var Oda og pappen ute på skitur, og så lenge som dei vart vekke var eg sikker på at dei gjekk birkebeinaren! Dei kom heim lukkelege men kalde, og då diska mor opp med vaflar og kakao. Vaffelrøra stod i kjøleskapet frå tirsdagen, så det var berre å svinge igang vaffeljernet idet dei ramla inn døra. Og det vert knapt betre enn skikkeleg heimelaga, varm kakao - NAM!








Ein riktig god lunch vart det der på kafèen vår, med levande lys og det heile.

I ettermiddag måtte eg og Oda ut på eit lite tokt for å få decoupage-lim i hus. Ganske passande var det då, å ha med seg akebrett som både letta turen oppover den lange bakken(for henne), og gjorde heimvegen til ein augneblink med gledeshyl og kribling i magen.

Sånn kan det gå

Mannen kjøpte ein stor bukett med påske-roser på nærbutikken - to dagar seinare har dei teke påskeferie

God Påske!!

Ja, då er det offisiellt påske. Bjørkeriset er endeleg i hus, og stasa opp med eit par heimemalte påske-egg. Torsdag kom storesyster heim med ein eigenprodusert påskekylling, og den fekk sjølvsagt heidersplassen ;)

Påskeliljene blømer som berre det (i blomsterpotte som eigentleg er rosa - for anledninga dekka med gult silkepapir og kvitt sløyfeband).

Då gjenstår det berre å ynskje deg og dine ei riktig god påske, utan snøskred eller beinbrot og med tid til akurat det du har mest lyst til!

Det spirer

Det såg så vakkert ut idag òg, med sol frå (delvis) blå himmel. Dermed tenkte eg å nytta på når Oda var levert i barnehagen - eg ville gå meg ein tur i sola, mens Hedvig var våken og sat i vogna. Etter 50 meter kubba Hedvig, og sola gøymde seg bak kvite ulltepper. For skams skuld måtte eg ta ein liten tur likevel.

Langs vegen såg eg ei busk eg ikkje har lagt merke til før, og den var dekka av nydelege lyserosa blomar! Kanskje eg lyt snike meg ut i ly av kveldsmørket og bryta av ein liten kvist? (hysj!)



(Jammen er det kjekt med god linse til kameraet - denne buska står nokre meter frå vegen.)

Noko anna eg synst er ubeskriveleg vakkert er snøklokker. Neste haust skal eg opp til naboen og få litt avleggjarar som eg kan plante rundt huset. Tenk at dei kan spire og bløme mens snøen endå ligg rundt dei!

Tru det eller ei....

....me har vore på ski!

Eller....idèen var iallefall å ta ein skitur, på det som såg ut til å verte ein gnistrande flott palmesøndag. Me vakna til knallblå himmel med strålande sol og eit par minus. Det seier litt når sjølv me føler trangen til å finne fram ski...

Ein god kollega har flotte bakkar med oppkøyrde løyper rett i gardstune, og mannen syns dette er ein stor fordel, så då tok me turen. Før me hadde fått funne fram alt av utstyr (og sikkert 975 gongar sagt "du må vente litt, me skal snart reise" til Oda), så hadde det skya litt over, og blese litt opp.

Men full av optimisme sette me oss i bilen. Etter litt undring på kva som var rett gardstun var det endeleg tid for å få på skia. Dette er faktisk aller fyrste gong for Oda sin del, og eg syns ho var knallflink! Litt knall og fall, men overraskande stødig. Hedvig sat i bilen og sov nokre få meter frå utganspunktet vårt.





Etter ein time, då Oda hadde prøvd både ski og akebrett, og var begynt å verta både svolten og tyst, auka vinden på. Med seg hadde han i tillegg ei skikkeleg snøbyge, så det riktig piska om øyrene. Hedvig våkna i bilen, og me innsåg at det ville verte for kaldt for ho ute i blesten. Dermed trakk me mot bilen for å reise heimatt.



Oda hadde gleda seg til varm kakao, og fekk innta den i bagasjerommet - litt ute og litt inne.


Med oss på turen hadde me òg pølser, brød og stormkjøkken. For å bøte litt på den korte turen vart det picnic med pølsesteiking i uthuset. Då var det jammen praktisk at me hadde ein gammal oppbrukt sofa ståande der :)


No har me iallefall fått lokalisert alt utstyr, og sondert terrenget - neste gong satsar me på at veret held seg, så me kan prøve skia litt meir òg.

Eit jazz-sniff

Det vart ikkje meir i år, enn eit lite sniff av jazz og festivalstemning. Sjølv om det denne gongen var mange konsertar me kunne tenkt oss å høyre, har me vald å prioritere anleis. Men, laurdag formiddag er det gratis utekonsert, og me tok vegen for å få med oss denne, samt litt stemning og folkeliv.

Og som alltid når Oda høyrer musikk, måtte ho danse :)

Konserten var kul men kort (20 minutt er ikkje mykje å skryte av), og gav meirsmak. Dermed tok me som mange andre vegen på badnajazz. I nydeleg vårsol og stemningsfulle omgjevnader fekk me ei kjekk konsertoppleving, der publikum fekk vera med å lage mykje av musikken/lydane.

Oda er ei lita linselus, og hadde frykteleg lyst å få vere med å spele. Heldigvis storma ho ikkje fram, men sat fint på benken med handa i veret - ganske søt :)

Hedvig syns det var stor stas å få sitte litt oppreist i vogna.

Og etterpå vart det ansiktsmaling. Me var sist i køen, og etter laaaaaang ventetid fekk ho endeleg malt ein enkel sommarfugl i fjeset.

Den fine familien min, i idylliske omgjevnader