tysdag 23. september 2008

Utmeldt fjeldesti

Ei tid for alt, heiter det seg, og igår kveld innsåg eg noko som har lege i bakhovudet ei god stund - eg er ingen interiørbloggar. Eg innser at bloggen min handlar MINST like mykje om andre ting, og at interiørinnslaget nok ikkje er av den store, inspirerande typen. Eg er rett og slett ein heilt vanleg bloggar.

Og med det meldte eg meg ut av NIB, enkelt og greit. Kanskje endrar bloggen min seg ein gong, kanskje finn eg ut at eg høyrer heime der igjen, men akurat no senkar eg skuldrane, legg vekk det dårlege samvetet for at "eg har ikkje blogga om interiør idag heller", og kosar meg med det rosa universet mitt. Eg håpar sjølvsagt likevel at dei kjekke bloggdamene eg har vorte "kjend" med frå Nib stikk innom i ny og ne :)


No, over til noko HEILT anna:
Idag eg vore på fjelltur! Ja, du leste rett, og treng ikkje sjekke synet ditt - Rosa har vore på fjelltur. Eg er, med min (Og her må eg stjele litt frå Emmeline, som i eit forsøk på å beskrive seg sjølv tok meg med i same slengen) "Ruth Narvestad møter Mummimamma i ein og samme Rosa"-kropp, ikkje den som slit ut fjellskoa og tursekken. Eg burde sjølvsagt det, men så er det så mykje kjekkare med blogging og scrapping og musikk og alt det andre... Eg vurderte faktisk ei stund å finne ein god grunn til å ikkje vere med på denne turen, men så handlar det jo om å styrke det sosiale fellesskapet med kollegaer ein ser dagleg, og kollegaer ein kanskje berre treff eit par gonger i året, og då føler eg at eg får bidra med mitt. Så, fullstendig klar over at eg kom til å danne baktroppen, var eg igår kveld på loftet og plukka fram fjellskoa, som såg akurat like nye og fine ut som dei gjorde forrige gong dei vart brukt - ved same høve for ca 2 år sidan. Plutseleg minnast eg kor ubehagelege dei var, og kjefta litt på meg sjølv for ikkje å plukke dei fram litt oftare. (Men om eg skulle bruke dei oftare ville jo det bety at eg var på fjellet oftare...)

Sjølv om rosa-heimen ikkje slit ned turstigane i fjellet, så har eg innprenta eit regelsett frå eg budde heime, og gjekk til fjells med foreldra mine. Mellom dei reglane er å ALLTID ha noko proviant, ALLTID ha ein varm gensar i sekken, og ALLTID ha hue og hanskar med. Eg fann dessutan fram ullundertøyet som har låge fint i skapet sidan forrige vinter. Då følte eg meg klar, og ganske flink som hugsa alt dette.

No var det jo slik at me skulle ikkje på nokon veldig lang tur, me skulle gå i gruppe, og ein av deltakarane hadde lova kløvhest som skulle bera vatn og ved, og endåtil nokre liter med betasuppe på turen. Derfor var det ikkje behov for den heilt store provianten, men ein tursjokolade måtte ligga i sekken.

Turen gjekk til Nåli (eller"Naole", som det heiter på dialekt), og var ikkje verken lang eller tung. Men etter å ha lest mine bekjenningar om tur- og friluftsånd, så skjønar du at den var akurat passe lang, akurat passe tung, og at eg var gjennomvåt av sveitte etter den timeslange turen. Det var forøvrig ein gneistrande fin haustdag med sol frå knallblå himmel og nydelege fargar i fjellet, og vel heime angrar eg ikkje eit sekund på at eg gjekk på tur - det var faktisk ganske kjekt! (Sjølv om eg etter å ha gått fremst(!!) i fylgjet på turen tilbake, vart teken att av to menn på godt over 60 år, som klaga over at dei ikkje lenger var i form fordi dei måtte slakke av i den siste bratte bakken)

No skal du omsider få sjå bilder, og som fylgje til bildene får du ein tekst eg song i kor på folkehøgskule for 8 år sidan. Utruleg kva som festar seg i hjernebarken...

God tur!!



Når du vil på fjeldesti og skal nisten snøre,
legg så ikke mere i, enn du lett kan føre!
Drag ei med deg dalens tvang i de grønne lier,
skyll den i en freidig sang nedad fjeldets sider!








Fugler hilser deg fra gren, bygdesnakket viker,
luften bliver mere ren, høyere du stiger.
Fyll ditt glade bryst og syng, og små barneminner
nikke vil blant busk og lyng frem med røde kinner.




Stanser, lytter du en gang, vil du få å høre
ensomhetens store sang bruse til ditt øre.
Straks en fjellbekk risler kvikt, straks en småsten ruller,
føres hit din glemte plikt med en verdens bulder.




4 kommentarer:

Rønnaug S. sa...

Så fine bildene dine blei! Og takk for nydelig tur. Synes vi greidde oss godt, hele gjengen. Trivelig følge og mye god mat :)

Fru Fjeldhammer sa...

Jeg kommer til å stikke innom uansett... jeg liker bloggen din som den er.. og livet består ikke bare av interiør...*S*

Janne sa...

Hei igjen
Flotte turbilder da...
Det går helt fint og komme en dag på scrappetreffet, enten fredag til lørdag eller lørdag til søndag etter som det passer. Hadde vært kjempe om dere fikk det til - har SÅÅÅÅ inderlig lyst til at dette skal gå i boks ;0)

Ha en trivelig kveld
Janne

Emmeline sa...

Halloen Rosa-.

Jeg smiler for meg selv. Her er det MYE å kjenne seg igjen i. Vi som har en Mummimamma møter Ruth Narvestad kropp har det ofte sånn når fjellturer nærmer seg. Det er ikke akkurat min favoritt ting å gjøre heller? Og jeg har en mann og fire barn som løper avsted jevnlig, for jeg bor jo selvfølgelig som en irriterende detalj ved foten av et fjell. Og der vil jeg ikke PESE meg opp i dt hele tatt. Da er du garantert å møte naboer og selvfølgelig eks kjærester som jeg ikke har møtt på minst 30 kilo....AAAARRRGGGH!

MEn jeg er imponert over deg. FLINKE ROSA: BE PROUD!! Flotte bilder. Dette med NIB og interiørblogging kommenterer jeg nesten ikke engang. Det er ikke derfor jeg stikker innom her hos deg? Det er for de gode historiene og jeg har deg på rollen så jeg kommer tilbake;) SEE U!!! Og ja ENIG når det gjelder GLENN RENE OG RONNY ANDRE.... KEEP A DISTANCE

Related Posts with Thumbnails