onsdag 10. september 2008

Onsdag, wednesday, mittwoch

sånn i mangel av ei betre overskrift ...

Startar idag med ein LO eg scrappa her ein kveld. Det er rart, dette - at lysta til å scrappe er så stor, mens inspirasjonen og idèane er forsvinnande små.... Eg har stor tru på, og endå større håp om, at laurdagens kurs skal gje meg eit puff både her og der i so måte!


Me er visst inne i eit nytt utfordrings- og awardrush her i bloggjungelen. og for all del, det er kosleg det!

Awarden fyrst, for den var så fin. Eg fekk den av sjølvaste Molly! Jammen er det kjekt å få award frå ei bloggedame som verkeleg har vorte ein favoritt :) Eg skal gje den vidare òg, når eg berre får tenkt meg om...


Og så dreg eg igang med ei utfordring idag òg. Emmeline har nemleg starta ei utfordring om "3 ting som aldri kjem inn i huset mitt". Og som Emmeline seier, det handlar ikkje nødvendigvis om at det er stygt sånn generellt, for smaken er jo som baken, og alle har sin stil. Men hjå MEG, i min rosa skoddeheim, der kjem det aldri inn:

1. Møblar - her representert ved ei bokhylle - i lakkert furu (eller andre treslag, for den del). Eller for å sei det på ein annan måte; trekvite møblar fulle av kvist og årringar. Ja takk til jevne overflater, om enn litt slitne her og der ;)


2. Ein GUL sofa frå IKEA. Gult er bortimot den einaste fargen eg overhodet ikkje taklar. Då skal den vere veldig kraftig, veldig frisk, og i veldig små porsjonar. Det er den einaste muligheita eg ser for at gult skal vere kult.

3. Husmorvindauger. No kjem jo ikkje meir enn vindaugene heilt inn i huset, då - men eg tek dei likevel med. Akurat i desse dagar har me jo verdens flinkaste snikkar som held på med kledning og vindauger, og eg kan nesten ikkje vente med å sjå korleis det vert i stova når det enorme tomme venstreauga til huset er bytta ut med to finne sprosse-vindauger. Sjølv om husmorvindauga er i utmerka stand sånn eigentleg, så skal dei aldri igjen få noko liv i mitt hus. Det som om dei syg ut sjølve sjela i huset med sitt store tomme blikk! Sånn er det med den saken... Bilder av det "nye" huset mitt kjem, om ikkje så brått. Og forresten, dette er ei veldig open utfordring - ta den du òg!


Snikkaren har ellers brukt dagen på å skifte ut bjelkar på det me kallar "arkje", altså det vesle utbygget i taket over trappa. Eg har alltid syns det rommet var litt skummelt med sitt svaiande, knakande golv. No viser det seg at begge ytterhjørna var sterkt prega av råte, og for fyrste gong sidan snikkaren starta arbeidet lurte eg igår på om eg kunne leggja meg trygt (i naborommet) pm kvelden. I mangel av bjelkar var nemleg arkje støtta opp av to midlertidige stendarar i såkalla 2"4" (to-fire). Trur du han flirte godt av meg når eg fortalde om kvalene mine idag? Nei, dette hadde ikkje vore så trygt på lenge. Og det seier vel meir om standen det var i.....



Heilt til slutt må eg berre ta med ein Jakob Sande-tekst som eg plutseleg begynte å tenkje på ikveld. Utan nokon kobling forøvrig - den er berre så fin, og spesiellt med melodien som er sett til den og framført av Jon Eikemo. Eg trur at om eg skal ha nokon favoritt-diktar (eg er altså særdeles lite oppteken av poesi), så må det vere Sande. Han har så mange nydelege og sterke tekstar - dette er ein av dei:

Skymingslandet

mel. Widar Bjerkaker

Eg skimtar eit land -

Uklårt og vikande stig det,

best som eg skimtar det sig det

ned att bak himmelrand.

Eg veit at det ligg der løynt ut i havet,

veit at det dit ber av.

Ingen har sagt det, eg kjenner det på meg,

eg vil ikkje dit, men eg kan ikkje rå meg.

Kursen er oppgjord på førehand:

Kursen for Skymings land.


I dimma eg dreg

ser eg på duvande bylgje

skip etter skip i mitt fylge

styre den same veg.

Forgyllande spir er skjelden å sjå,

gamle er flest, og grå.

Rastlause tumlar dei annsame gastar,

god tur, kameratar, kva er det som hastar?

Leia er lagd. Både de og eg

skal nok den same veg.


Snart stig ho, den øy -

der skal til sist vi oss samle

vi som er grå og gamle,

de med forgylte fløy.

Det spørs ikkje der om arm eller rik;

hyra er alle lik.

Ingen gjer skilnad på mannskap og skute,

god natt, mine brør, som skal kvile der ute,

kvile i stilla på Skymings øy,

kvile frå alt og døy.

2 kommentarer:

MOLLY sa...

Flott tekst her...hmmmm:)
Og en slik veggreol er ikke så kult nei...hihi;)
Takk for fine ord, og du jeg skal ikke male...det er det vi slipper, det kommer ferdig fint og hvitt...juhuu:)
Goooooood helg til deg og dine;)

Rønnaug S. sa...

Den teksta har jeg ikke sett før. Helt nydelig. Han Jakob Sande har virkelig noen flotte tekster.

Og her i huset har det altså vært det trekvite som har vært inn. Men... nå er det forandring på gang. JEG ER SKIKKELIG LEI. Så nå er to vinduer blitt fine og kvite. og ett tak med tilhørende lister har fått kvite kle. Smått om senn forandres det... Lurer på om gubben merker noe????

Ha ei nydelig helg :)

Related Posts with Thumbnails